Tijdens hun tweegesprek over duurzaamheid blijken KRO-NCRV presentatoren Teun van de Keuken en Sharon de Miranda een ding gemeen te hebben: gezond, lekker en eerlijk eten. Hierover raken ze niet uitgepraat!

De zon schijnt uitbundig als Teun en Sharon elkaar voor het eerst ontmoeten in het statige Huize Frankendael in de Amsterdamse Watergraafsmeer, Teuns eigen buurtje. Sharon komt uit Almere met de elektrische auto. Zodra ze naast elkaar aan een tafeltje plaatsnemen in de lommerrijke tuin van het landhuis, gaat het over eten. Teun vertelt dat hij net een vegetarische shepherd’s pie heeft gemaakt die straks alleen nog in de oven moet.

Vegetarisch eten

Sharon: ‘Ben jij vegetariër?’

Teun: ‘Thuis eten we geen vlees en dat is mijn eigen schuld, want mijn kinderen zijn door Keuringsdienst van waarde vegetariërs geworden. Ze zagen een aflevering over hoe een kip wordt doodgemaakt, dus kip kwam er niet meer in. Ik was zo dom om te zeggen: “Hoe denk je dat het met andere dieren gaat?” “Dan eten we die ook niet meer”, zeiden ze. Als ik uit eten ga, kies ik meestal geen vlees. Maar als ik bij vrienden ben, eet ik wat ze mij voorschotelen. Ik wil mezelf ook niet te beperkt opstellen. En jij? Je hebt als kok vast veel culinaire vrienden die het ook lastig vinden als je geen vlees eet?’

Sharon: ‘Ik ben geen vegetariër, maar ik eet wel voornamelijk plantaardig en alleen biologisch en goed vlees. Ik ben wel een tijdje volledig veganistisch geweest. Toen werd ik inderdaad bijna niet meer uitgenodigd voor feestjes’, lacht ze.

 

Lees ook:

Anders eten 

Teun: ‘Mensen vinden het vervelend, omdat zij ook wel weten dat het beter is. Als jij geen dierlijke producten eet, dan voelen zij die druk. Maar ik word ook weleens positief verrast. Laatst was ik spreker bij een bedrijf. “Ik voel dat jullie nu naar de barbecue willen, hebben jullie rekening gehouden met mensen die geen vlees eten?”, vroeg ik aan het eind. Bleek de barbecue dit jaar voor het eerst helemaal vegetarisch te zijn, met allemaal heerlijke hapjes. Dat vond ik super. Het vergt gewoon iets meer creativiteit.’

Sharon: ‘Dat vind ik niet hoor. Het is eerder gemakzucht, het is makkelijker om te doen wat je al kent. Ik ben zelf ook opgegroeid met elke dag kip, vlees of vis. Daar begon het mee en dan kwam pas de vraag: wat eten we erbij? Ik zeg altijd, gooi de basis om: we eten vandaag salade of zoete aardappel en wat dan nog meer? Ik vind sowieso dat het allemaal anders moet. Sinds een jaar of twee denk ik echt na over hoe je een steentje kunt bijdragen aan het klimaat. Ik ben niet van het wijzende vingertje, maar ik laat in mijn programma’s wel zien hoe het anders kan. We hebben allemaal door dat er iets gebeurt met de wereld. Het klimaat verandert gewoon. Hoe we nu omgaan met onze voeding is niet oké. Als we allemaal meer plantaardig eten en meer kijken naar de buurman, zijn we al beter bezig.’

Duurzaamheid

Teun: ‘Wat bedoel je met die buurman?’

Sharon: ‘Eet liever van de boer in de buurt dan die Wagyu steak die je van ver haalt. Maar het blijft lastig hoor. Want stellen dat je goed bezig bent als je plantaardig eet is ook niet waar. Elke dag avocado, daarmee schaad je het milieu ook. Je moet een balans vinden. Wat heb jij met duurzaamheid?’

Teun: ‘Ik vind duurzaamheid een ingewikkelde term. Ik laat in mijn programma’s vooral zien dat alles over marketing gaat: wat mensen beweren en hoe het eigenlijk echt is. Ik heb net een programma gemaakt over afvalstromen: De vuilnisman. In die wereld draait alles om circulaire energie, maar ondertussen stoppen ze wel de grond vol met afval. Ik heb thuis trouwens wel groene daken, met sedum.’

Sharon: ‘Wat is dat?’

Teun: ‘Dat is een klein plantje dat op je dak groeit, alles isoleert en vocht vasthoudt. Als ik op het dak sta, denk ik: oh wat zou het mooi zijn als iedereen dit had, hoe groen zou de stad dan zijn.’

Groene veranderingen

Sharon: ‘Ik woon in een appartementencomplex, dus zonnepanelen wordt lastig. Ik vlieg maximaal een keer per jaar, en zakelijk rij ik bewust elektrisch. Maar ik ben niet heilig, en zeker niet volledig duurzaam. Ik hou echt van nieuwe kleren en schoenen.’

Teun: ‘Ik heb geen rijbewijs dus ik rij helemaal geen auto. Natuurlijk is het belangrijk hoe je zelf leeft, maar tegelijkertijd geloof ik niet dat je echt iets kunt bereiken. Deze grote maatschappelijke thema’s worden altijd gereduceerd tot iets van een individu of de consument. Terwijl het hele systeem op de schop moet. Het is veel belangrijker dat vliegen veel duurder wordt en dat we een eerlijke prijs betalen voor ons voedsel, zodat ook het landbouwsysteem kan veranderen. Of jij vaak nieuwe kleren koopt doet er eigenlijk niet zoveel toe. Als individu kun je het systeem niet veranderen.’

Dit is een gedeelte van een verhaal uit ons magazine Vertel. Wil je het hele verhaal lezen? Vraag dan nu een gratis proefnummer aan van Vertel. 

Dit artikel komt uit magazine Vertel.

Maak kennis met onze presentatoren en makers, lees inspirerende, persoonlijke verhalen en krijg een uniek kijkje achter de schermen in ons ledenmagazine Vertel. Het blad verschijnt 3x per jaar en is gratis en exclusief voor vrienden van KRO-NCRV.