De Pelgrimsvaders waren oorspronkelijk Engelse puriteinen. Ze vluchtten uit Engeland en vestigden zich in 1609 in Leiden. Later vertrokken ze met de Speedwell naar Southampton, om vandaar met twee schepen, de Speedwell en de Mayflower, de overtocht naar Amerika te maken. Omdat de Speedwell lek bleek, gingen ze uiteindelijk alleen met de Mayflower. Ze kwamen aan bij Cape Cod en vestigden zich in Plymouth, in het huidige Massachusetts.

‘Wij zijn als gelovigen ook altijd onderweg,’ vertelt Jeroen, ‘en zeker hier in Rotterdam voelen we dat heel goed. In onze kerk is het altijd een komen en gaan van mensen, elk seizoen.’

De ziel als een schip, de kerk als haven

De Pelgrimsvaderskerk heeft volgens Jeroen iets van een haven: mensen meren er aan en af.

‘Als mensen bij ons afmeren, hopen we dat, in de tijd dat ze met ons mee hebben gedraaid, hun ziel een beetje is opgeladen.’ Hij vergelijkt het met de twee schepen van de Pelgrimsvaders: de Speedwell en de Mayflower.

‘Je zou de ziel van mensen kunnen zien als zo’n schip. De ene is gammel en oud, zo’n arme ziel heeft misschien veel meegemaakt: achterdocht, angsten, twijfels en trauma’s. En de ander heeft weer een grotere, sterkere ziel als ze hier binnenkomen, maar ook zij hebben onderhoud nodig.’

Zo probeert de Pelgrimsvaderskerk een veilige haven te zijn voor elk schip dat aanmeert, of het ene nu meer steun nodig heeft dan het andere. 

Ben je benieuwd naar de hele boodschap van Jeroen?

Kijk dan aanstaande zaterdag om 17.10 uur op NPO 2 naar Petrus in het land.