Verkondiging op 15 november 2027
St. Jozefkapel te Dongen
Parochievicaris Lars Peetam.
Lezingen:
Spreuken 31, 10-13.19-20.30-31
1 Tessalonicenzen 5, 1-6
Matteüs 25, 14-30
Als het goed is, krijg je van de lezingen van deze zondag zin om de handen uit de mouwen te steken: zowel in de eerste lezing als in het evangelie ondernemende types. Een sterke vrouw, maar je hoeft niet bang voor haar te zijn, want ze heeft het hart op de juiste plaats en ze vreest bovendien de Heer; ze heeft eerbied voor God. En in het evangelie een dienaar van een zeer vermogend man, voor wie hij graag zijn best wil doen.
Het Woord van God is dus gericht op iedereen, man of vrouw. Hij spreekt iedereen aan, wie je ook bent en wat je ook kunt. Want dat laatste kan verschillen: Jezus vertelt in de gelijkenis dat de grote vermogensbeheerder drie mensen in dienst heeft met ieder een andere bekwaamheid, vaardigheid en werkkracht. Dat wordt weerspiegeld in het geldbedrag waar ze verantwoordelijkheid over krijgen. En degenen die de vijf geschonken talenten door zijn inspanningen weet te verdubbelen, die ontvangt op de dag van de afrekening grote lof en nog meer eer en verantwoordelijkheid; zelfs mag hij delen in de vreugde van zijn heer, het lijkt wel alsof hij op gelijke voet komt te staan met zijn baas. Over een droombaan gesproken…
Maar wat gebeurt er eigenlijk met die andere twee dienaren, die minder verantwoordelijkheid kregen? Als we verder lezen in het evangelie, ontdekken we dat degene met de twee talenten ook de verdubbelaar heeft ingezet en dezelfde beloning krijgt als degene met vijf talenten.
De laatste dienaar echter, die maar één talent had gekregen, volgt een andere methode: hij besluit uit angst om niets met het geld te doen behalve er goed oppassen en het daarna weer terug te geven aan de baas. Die mag dan in ieder geval blij zijn dat hij geen schade heeft geleden. Maar dat is niet bepaald een goede belegging te noemen en de grote baas is dan ook niet blij met zo iemand: hij neemt zijn geld terug, ontslaat hem op staande voet en gooit hem eruit.
Wat heeft Jezus ons met deze gelijkenis te zeggen? Dat God in het algemeen houdt van ondernemende mensen?
Nee, het gaat over iets anders. Kijk maar naar het moment in het evangelie waarop Jezus deze gelijkenis vertelt; nog 15 zinnen en dan begint de Mattheüs-Passion, dan begint het verhaal van Jezus’ lijden en sterven. Die zeer vermogende man in de gelijkenis die zijn dienaren verlaat en hen zijn bezit toevertrouwd, dat is Jezus zelf. En de dienaren die de talenten krijgen, zijn zijn leerlingen aan wie Hij deze gelijkenis verteld; niet mensen in het algemeen, maar zijn leerlingen en wij, zijn volgelingen.
Hij heeft ons zijn zending toevertrouwd: het Rijk van God verkondigen in woord en daad, de liefhebbende en barmhartige hemelse Vader bekend maken aan de wereld, doen wat Hij ons opdraagt: God beminnen boven alles en de naaste als jezelf. Zowel de dienaar met de vijf talenten als de dienaar met het ene talent zijn dus leerlingen van Jezus. En Hij verwacht iets van ons: dat we iets doen met de schat van het geloof die ons wordt toevertrouwd. Dat we hem weten te verdubbelen.
Misschien betekent dat dat we in ons leven tenminste één mens moeten hebben geholpen om tot geloof in God te komen. Maar in ieder geval betekent het dat we bereid moeten zijn de handen uit de mouwen te steken, risico te lopen, dat we niet tevreden mogen zijn met op zondag een uurtje in de kerk zitten en netjes leven en vinden dat God dan maar heel blij met ons mag zijn. Nee, Jezus vraagt dat we ons leven, onze tijd, onze bekwaamheid en vaardigheden creatief inzetten om goede vruchten van geloof en liefde op te brengen. Hij heeft liever dat we iets proberen om anderen te laten ontdekken wie Jezus is, ook al lukt dat maar half, dan dat we helemaal niets proberen.
We bewaren de schat van ons geloof niet door het in de grond te stoppen, het te verbergen. We bewaren de schat van ons geloof het beste als we anderen er van uit weten te delen. Want we zijn dienaren van de vreugde, zei paus Franciscus, de vreugde van het evangelie, en we weten het: gedeelde vreugd’ is dubbele vreugd.
