7 juni 2026, Sacramentsdag
H. Johannes de Doperkerk te Mijdrecht
Verkondiging door pastoor Ronald den Hartog
Lezingen:
Deuteronomium 8, 2-3.14b-16a
1 Korintiërs 10, 16-17
Johannes 6, 51-58
Beste medegelovigen,
Zoals in de meeste parochies in Nederland en Vlaanderen hebben ook in onze parochie tijdens de Paastijd verschillende kinderen hun Eerste Heilige Communie gedaan. Na een mooi voorbereidingstraject, dat je kunt zien als een geestelijke en spirituele reis voor zowel de kinderen als hun ouders, hebben zij tijdens een feestelijke viering voor de eerste keer de Heilige Communie ontvangen.
Het is telkens weer ontroerend om te zien hoe de kinderen naar voren komen, hun handen als het ware tot een kribbe vormen om Jezus te ontvangen, en met hun “Amen” bevestigen dat zij het Lichaam van Christus hebben ontvangen.
Vandaag vieren wij Sacramentsdag, het feest van het Allerheiligste Lichaam en Bloed van Christus.
In het Evangelie van Johannes wordt ons de diepe betekenis van dit feest geopenbaard door de woorden die Jezus spreekt na de broodvermenigvuldiging. Vandaag horen wij woorden die tegelijk troostend én uitdagend zijn:
“Ik ben het levende Brood dat uit de hemel is neergedaald.” “Mijn vlees is echt voedsel en mijn bloed is echte drank.”
En verder: “Wie mijn vlees eet en mijn bloed drinkt, blijft in Mij en Ik in hem.”
Met de woorden: “Ik ben het levende Brood dat uit de hemel is neergedaald” verwijst Jezus naar het manna dat het Joodse volk tijdens de tocht door de woestijn heeft ontvangen. God was met zijn volk onderweg en ook met ons gaat Hij mee op onze levensweg, op de reis naar verbondenheid met Hem en naar heiligheid.
Wat is de boodschap van de lezingen die wij vandaag horen?
Gaat het over wie Jezus is? Hij zegt immers: “Ik ben het levende Brood dat uit de hemel is neergedaald.” Het is één van de bekende “Ik ben”-woorden uit het Evangelie van Johannes. Jezus zegt ook: “Ik ben de weg, de waarheid en het leven” en “Ik ben de ware wijnstok.” Met deze woorden maakt Hij duidelijk wie Hij is.
Of gaat het over het breken en delen van het brood? Over het delen van wat wij van God hebben ontvangen met de minderbedeelden, de vluchteling, de eenzame mens? En heel bijzonder over het breken en delen van het brood in de viering van de Eucharistie?
Of gaat het over het mysterie dat Jezus ons uitnodigt om werkelijk bij Hem te zijn en in Hem te blijven?
Misschien gaat het wel over al deze dingen samen.
Die uitnodiging om dicht bij Christus te leven en in dankbaarheid zijn werkelijke tegenwoordigheid in het Heilig Sacrament te vieren, heeft ook de jonge heilige Carlo Acutis ervaren. Carlo hield heel veel van de Eucharistie. Hij noemde de Communie: “mijn snelweg naar de hemel”. Waarom? Omdat hij geloofde dat Jezus werkelijk aanwezig is in de Communie.
Wat betekent dit voor ons?
Op Sacramentsdag vieren wij niet alleen dat Christus aanwezig is in het brood. Wij vieren ook dat Hij aanwezig wil zijn in ons leven. Het brood op het altaar wil brood worden in onze handen, zodat anderen door ons iets van Gods liefde kunnen proeven.
God blijft niet op afstand, maar komt dicht bij ons. Hij is voedsel voor onderweg. Hij is een teken van eenheid.
Wij vieren vandaag in dankbaarheid de werkelijke tegenwoordigheid van Christus in het sacrament. Het sacrament dat wij mogen breken en delen, zoals Paulus ons in de tweede lezing voorhoudt: Wanneer wij Christus centraal stellen in ons leven, ontdekken wij dat Hij ons wil voeden met wat wij het meest nodig hebben.
Mogen wij daarom, gevoed door zijn aanwezigheid, zelf mensen worden die delen waar honger is, troosten waar verdriet is, vergeven waar verdeeldheid is en hoop brengen waar moed ontbreekt. Zo wordt wat wij ontvangen aan de tafel van de Heer zichtbaar in ons dagelijks leven en wordt Christus door ons heen herkenbaar in de wereld.
