Antwerpen, 20 maart 2026 – Bisschop Johan Bonny van Antwerpen is van plan over een paar jaar gehuwde mannen tot priester te wijden. Dat zegt de Vlaamse kerkleider in zijn gisteren verschenen pastorale brief Implementatie van het synodaal proces in bisdom Antwerpen.
Bonny schrijft na een uitgebreide argumentatie dat hij “alles in het werk” zal “stellen om tegen 2028 enkele gehuwde mannen voor ons bisdom tot priester te wijden”.
De mannen die hij op het oog heeft, zullen door hem persoonlijk worden aangesproken. Ook gaat hij regelen dat zij “over de nodige theologische vorming en pastorale ervaring beschikken, vergelijkbaar met die van andere priesterkandidaten”. Deze voorbereiding op het priesterschap “zal transparant maar discreet gebeuren, buiten het oog van de media”.
De komende twee jaren zal de bisschop van Antwerpen hierover communiceren en afspraken maken met zowel de Belgische bisschoppenconferentie als het Vaticaan, “in de hoop dat wij van elkaars ervaringen en inzichten kunnen leren”.
Het is de vraag of de paus zijn voornemen zal accepteren. Zo ja, dan is er sprake van een historische doorbraak in de Katholieke Kerk van de Romeinse ritus. Het verplichte priestercelibaat in de Latijnse Kerk werd officieel ingevoerd tijdens het Eerste Lateraanse Concilie in 1123. De ongehuwde staat werd beschouwd als een manier om de zuiverheid en toewijding van priesters aan de kerk te waarborgen.
Volgens mgr. Bonny zijn thans bijna alle gelovigen het erover eens dat niet alleen celibataire mannen priester mogen worden. “De vraag is niet meer of de kerk ook gehuwde mannen tot priester kan wijden, maar wanneer zij dat zal doen, en wie het zal doen. Elk uitstel komt over als een uitvlucht”, schrijft de bisschop.
Niemand kan volgens Bonny nog uitleggen “waarom het gehuwde priesterschap wel kan voor oosters-katholieke priesters of voor gehuwde bekeerlingen, maar niet voor inlandse roepingen”.
De bisschop van Antwerpen noemt naast het priestertekort ook ervaringen die te maken hebben met de psychosociale gezondheid van de priesters de transparantie van hun levensstijl, seksueel misbruik en klerikale subculturen.
“Het vertrouwen in de kerk en haar bedienaren is er danig door verminderd. Hoe bouwen we dat vertrouwen weer op? Alleen door authenticiteit, herkenbaarheid en transparantie, dicht bij de mensen en hun dagelijkse leven. Gelovigen verlangen naar een ‘visser van mensen’ of een ‘goede
herder’, al of niet gehuwd, als hij maar midden hun dorp of buurt woont, met en voor de mensen leeft, en zoals een missionaris naar de periferie kan gaan”, schrijft Bonny.
Het is volgens hem een illusie te denken dat een ernstig synodaal-missionair proces in het Westen nog een kans maakt zonder ook gehuwde mannen tot priester te wijden.