Een Christusdoorn in een afzonderlijke doorn van de spotkrans die Jezus door Romeinse soldaten op het hoofd werd gedrukt.
De Heilige Doornenkroon is een van de voornaamste Passierelieken, de voorwerpen die voorkomen in de Lijdensverhalen van de Evangeliën.
Naast La Sainte Couronne, die in de Notre-Dame van Parijs wordt bewaard en vereerd, bestaat er een groot aantal vermeende doornen van de oorspronkelijke krans. Vele worden er in Italië bewaard, met name op Sicilië, zoals in de kathedraal van Monreale, de kathedraal van Cefalù, de Sint-Michielskerk in Sciacca en in de kerk van de Carmine Maggiore in Palermo. Die waren geschonken door de koninklijke familie van Frankrijk.
Een andere vermeende Christusdoorn ligt in de Sint-Nicolaasbasiliek in Bari. Een andere, Sacra Spinagenoemd, rust in Andria (Apulië) en zou op Goede Vrijdag eveneens bloeden of bloeien, net als de Sacra Spina die wordt bewaard in de parochiekerk van San Giovanni Bianco, gemeente Bergamo.
De Sint-Antoniusbasiliek in Padua heeft maar liefst drie Christusdoornen.
Ook Amsterdam heeft een vermeende Christusdoorn; die wordt sinds 2025 – samen met een vermeende splinter van het Ware Kruis – bewaard in een schrijn in de Co-Kathedrale Basiliek van de Heilige Nicolaas.
In de botanie is een christendoorn (zonder hoofdletter) een kamerplant. ‘Christusdoorn’ is de Nederlandse naam voor Euphorbia milii. Het is een bedektzadige plantensoort uit de Wolfsmelkfamilie (Euphorbiaceae), afkomstig uit Madagaskar; de soort is vernoemd naar baron Milius, de voormalige gouverneur van Réunion, die de soort in 1821 in Frankrijk introduceerde. Dan bestaat er in het plantenrijk ook nog de ‘ware christusdoorn’ (Latijn: Paliurus spina-christi). Van deze struik, die behoort tot de Wegedoornfamilie, werd aangenomen dat de doornige takken ervan werden gebruikt voor de doornenkroon die Jezus een paar uur vóór zijn kruisiging op het hoofd werd gedrukt. Ook de soort Ziziphus spina-christi wordt genoemd als materiaal voor de Heilige Doornenkroon.