Het driewerf ‘Heilig’ dat gezongen wordt in de christelijke eredienst, staat bekend als het trisagion.
Het Griekse woord τρισάγιον (trisagion) is samengesteld uit tri (‘drie’) en de onzijdige vorm hagion (‘heilig’). Het betekent ‘het driemaal “heilig”’.
In de eucharistische liturgie van de Romeinse ritus heet het trisagion: Sanctus. De tekst van deze acclamatie, die volgt op de prefatie, is ontleend aan een visioen van de profeet Jesaja:
In het sterfjaar van koning Uzzia zag Jesaja de Heer gezeten op een hoge troon, met een sleep van zijn mantel die de hele tempel vulde. Serafs stonden boven Hem, elk met zes vleugels: twee om hun gezicht te bedekken, twee om hun voeten te bedekken en twee om te vliegen. Ze riepen elkaar toe: ‘Heilig, heilig, heilig is JHWH van de machten; al wat de aarde vult is zijn heerlijkheid.’ (Jesaja 6:1-3).
De term trisagion verwijst ook naar een liturgische formule die vaak voorkomt in verschillende oosterse ritussen en in de Goede-Vrijdagliturgie van de Romeinse ritus. Deze formule luidt: Άγιος ο Θεός, άγιος Ισχυρός, άγιος Αθάνατος (Hagios ho Theos, hagios Ischuros, hagios Athanatos), dat ‘Heilige God, heilige Sterke, heilige Onsterfelijke’ betekent. Mogelijk vindt dit trisagion zijn oorsprong in een heidense mysterie-cultus.