Verloskundige Niels begeleidt dagelijks ouders bij de geboorte van hun kind. In De Verloskundigen maakt hij van alles mee. En nu is hij samen met zijn vrouw Jolene zelf voor het eerst ouders. Inmiddels is hun dochter Eve 9,5 maanden oud en geeft Niels ons een update.
In een keer had ik een dochter
Niels en Jolene hadden het sterke gevoel dat ze een zoon zouden krijgen. Ze kozen ervoor om het geslacht niet te bekijken op de echo. 'We wilden het niet weten. We hebben allebei een echoscopie-opleiding gedaan en weten al zoveel van het vak, dus dit wilden we als verrassing houden.' Toch ving Jolene bij toeval een glimp op, en ze dacht iets van een mannelijk geslachtsdeel te zien.
Toen bleek dat het een meisje was, stond Niels perplex. 'Ik voelde meteen een band met haar. Maar ik dacht nog wekenlang: 'Jeetje, ik heb gewoon een dochter.' Niet dat hij een voorkeur had voor een zoon, benadrukt hij. Het was vooral de omslag in verwachting die hem overviel. Gelukkig hadden ze voor beide geslachten al een naam achter de hand.
Tegelijk was het ook onwerkelijk. 'De eerste uren dachten we nog: wiens kind ligt daar te huilen? En toen besefte ik: wacht even, dit is ons kind.’
'Jeetje, ik heb gewoon een dochter.'
Minder tijd samen, meer estafette
Sinds de geboorte van Eve ziet Niels zijn vrouw Jolene een stuk minder. Waar ze vroeger de hele dag samen waren, is dat nu vaak niet meer dan twee uur. Klussen worden verdeeld: wie kookt, hoeft niet af te wassen en de ander doet de baby. Ik doe de boodschappen en het koken, zij stofzuigt altijd. Zo zijn we allebei evenveel betrokken.' Ook hun werkdiensten lopen als een estafette door elkaar. 'Zij heeft nu nachtdienst en ik dagdienst, en morgen weer avonddienst. Dan geef ik Jolene een kop koffie en een kus en moet ik gaan.' Op de gezamenlijke vrije dag staan dan vooral praktische zaken op het programma als klussen, geldzaken en het werkschema.
Een bewuste rolverdeling
Niels groeit zelf op met een vader die vrachtwagenchauffeur is en van maandag tot zaterdag de weg op ging. 'Ik heb een mega lieve vader, maar hij was niet veel thuis. Dan zei hij: goh, wat gek, Niels kan ineens lopen.' Bij Jolene lag dat niet veel anders: haar vader werkte op de olieplatformen en was daardoor veel weg van huis. Beide moeders waren huisvrouw.
Niels en Jolene besluiten het samen anders aan te pakken. Ze werken beide evenveel uur zodat ze tijd met hun dochter kunnen doorbrengen.' Aanwezigheid voor je kind is voor Niels het allerbelangrijkste. 'Ik zou liever thuis blijven als huisvader dan Jolene.'
Minder flexibel
Die keuze brengt ook lastige kanten met zich mee op het werk. Roosters vragen nu meer overleg en Niels merkt dat hij daar directer in moet zijn. 'Als je ineens moet schuiven, moet ik meteen kijken of onze diensten nog passen of dat ik tussendoor opvang moet regelen. Je bent een stuk minder flexibel.'
Huilen van geluk
Aan de kraamperiode zelf bewaart Niels bijzondere herinneringen. 'Dat intieme moment dat zij op mijn borst lag te slapen en wij met een koffietje in bed lagen. Dat was zo bijzonder.' Inmiddels wil Eve vooral kruipen en klimmen. En ook dat vindt Niels geweldig. Maar dat vredige slapen op de borst kon hem destijds gewoon aan het huilen maken. 'En dat heb ik ook echt gedaan.'
Hij herkent in zichzelf nu wat hij vroeger bij zijn eigen vader zag. 'Ik weet nog zo goed dat ik moest glimmen van blijheid als mijn vader thuiskwam. Dat zie ik nu ook bij die kleine. Je kan nog zo'n rotdag gehad hebben, maar zodra je die schaterlach hoort, is alles goed.'
Steeds leuker
Inmiddels ziet Niels dag na dag meer van Eve's persoonlijkheid naar boven komen. Ze kruipt al en snel ook. 'Ze is best ondeugend. Ik zie dat in kleine dingetjes, zoals dat ze mijn telefoon pakt.' In zijn rol als vader valt hem eigenlijk niets tegen, zegt hij zelf. Alleen dat hij Jolene minder ziet, maar daar hadden ze al rekening mee gehouden.
De verloskundigen is te streamen op NPO Start en wekelijks te zien bij KRO-NCRV op NPO 3.
