Van inpakken naar housewarming 

Het seizoen begon in de kou en met sneeuw, de verhuisdozen stapelden zich op en het huis in Bodegraven raakte langzaam leeg. ‘Aan het begin van dit seizoen waren we volop aan het inpakken moesten we nog zoveel doen’, vertelt Gerdine. ‘De eerste afleveringen laten echt een start zien: het begin van een nieuw hoofdstuk en van nieuwe uitdagingen.’

Naarmate het seizoen vordert, wordt niet alleen het huis steeds meer een thuis, maar ook de routine werd beter gevonden. ‘Gaandeweg zie je dat het steeds stapje voor stapje beter wordt. De kinderen beginnen zich thuis te voelen en het huis wordt steeds mooier.’

De laatste aflevering eindigt met een zomerse housewarming party deels in de tuin. ‘Aan het begin van de verhuizing dacht ik: waar beginnen we aan? Maar aan het einde kan ik wel zeggen dat het de moeite waard was. Nu kunnen we even achterover leunen.’ 

Hoogtepunten en hobbels

Hoewel de verhuizing een belangrijke mijlpaal was, noemt Gerdine het niet per se een hoogtepunt uit het seizoen. ‘Verhuizen is pittig. Het is één van de meest stressvolle gebeurtenissen die je kan meemaken. Ik ben blij dat we die hobbel hebben genomen.’

Naast de verhuisstress waren er ook mooie momenten. Een van de mooiste is de doop van Eljada. ‘Dat was bijzonder. Het bracht zoveel betekenis en vreugde, niet alleen voor ons gezin, maar voor iedereen die erbij was.’

Ook het zeven-gangendiner dat zoon Gideon organiseerde, springt eruit als hoogtepunt. ‘Voor Gideon was de verhuizing best pittig, dus het was mooi om te zien hoe blij hij was tijdens dat feestje. Hij voelde zich helemaal in zijn element met die jongens en het eindresultaat was geweldig.’

Vertrouwde gezichten 

Met zeven seizoenen achter de rug is familie Blom inmiddels een vertrouwd gezicht in Een huis vol. Toch voelt dit seizoen nét weer wat anders. ‘Elk seizoen is uniek, dat maakt het zo mooi’, legt Gerdine uit. ‘We hebben seizoenen meegemaakt waar het leven een beetje doorkabbelde en rustig was, zoals seizoen drie en vier. Maar de afgelopen drie seizoenen hebben we grote mijlpalen gehad: een zwangerschap, geboorte en nu dan de verhuizing. Het voelde alsof we in een stroomversnelling zijn beland.’ 

Tegelijkertijd kijkt ze met warme gevoelens terug op eerdere hoogtepunten, zoals het seizoen waarin ze ontdekte dat ze zwanger was en de gender reveal van Eljada. ‘Die momenten blijven speciaal. Maar wat ik mooi vind, is dat elk seizoen ook de kleine dingen waarde geeft. Van simpele stoeipartijen tussen de kinderen tot gezellige drukte aan de keukentafel.’

Nieuwe plek 

Nu de verhuizing is afgerond, lijkt het gezin te wennen aan het leven in Waddinxveen. De kinderen hebben hun plekje gevonden op school en op de voetbalclub, al was het niet makkelijk om in Bodegraven afscheid te nemen. ‘De kinderen gaan nu met plezier naar de nieuwe voetbalclub, maar eerst misten ze hun teamgenootjes in Bodegraven. Tijmen baalt soms nog van de verhuizing, de meeste van zijn vrienden wonen in Bodegraven en hij is nu langer onderweg naar hen toe. 

Het kostbare van een groot gezin 

Gerdine hoopt dat de kijkers van Een huis vol vooral de zegen van een groot gezin zien. ‘Vaak hangt er een beeld in Nederland dat kinderen je vrijheid beperken, maar wat wij willen laten zien is dat het juist je leven verrijkt. Het leert wat echt belangrijk is en het maakt je ook een beter mens.’

Geloof 

Ook de lichte en hoopvolle manier waarop geloof in hun leven verweven is, raakt kijkers. ‘We krijgen veel reacties van mensen die door ons nieuwsgierig zijn geworden. Wij hopen te laten zien dat geloof vreugdevol is. Dat raakt sommige mensen en dat is leuk om te horen.’

‘Het is mooi om het hele seizoen terug te zien, dit seizoen was een overgangsperiode waarin we ook gegroeid zijn als gezin. Het afgelopen jaar was pittig en bijzonder tegelijk.’