Peggy vertrekt zo’n dertig jaar geleden naar Terschelling voor vakantiewerk. Inmiddels is het eiland voor haar veel meer dan een tijdelijke werkplek. Ze vindt er de liefde van haar leven en ontdekt een hobby die haar rust geeft: cranberry’s plukken. ‘Als ik op de veerboot sta, ga ik naar huis.’ 

Als de Brabantse Peggy wordt afgewezen voor de politieopleiding, heeft ze plots zeeën van tijd. Een kleine advertentie in de krant voor vakantiewerk op Terschelling doet haar al snel overstag gaan. Peggy: ‘Ik heb de auto ingepakt en ben voor de hele zomer naar Terschelling gegaan.’ 

 

Verliefd op Terschelling 

Op het eiland is Peggy druk met haar vakantiebaantje: het verzorgen van paarden. Ze geniet volop van het eilandleven als ze een oogje begint te krijgen op Jacob, hij komt regelmatig voor klusjes op erf waar Peggy werkt. Het eiland is klein en als ze hem later tegenkomt in de kroeg, slaat de vonk over. 

 

Een echte eilander 

Na een heerlijke zomer ruilt Peggy Terschelling weer in voor Breda. Maar al snel mist ze het eilandleven en natuurlijk haar geliefde Jacob. Na heel wat heen en weer gereis, trekt Peggy een jaar later de stoute schoenen aan: ze verhuist naar Terschelling. 

Vieren vrouwen staan in het veld met geoogste cranberry's

Vrijheid  

Inmiddels woont Peggy al ruim dertig jaar op het eiland en heeft ze samen met Jacob twee kinderen. Spijt van haar verhuizing heeft ze nooit gehad. Peggy: ‘Ik moest echt wel even wennen, hoor. Maar nu voel ik me thuis en geaccepteerd.’ 

Op de vraag wat het eilandleven haar brengt, reageert Peggy direct: ‘Vrijheid. Als ik op de veerboot sta, ga ik naar huis. Ik voel me inmiddels echt een eilander.’ 

‘Het fysiek bezig zijn in de natuur, dat vind ik heerlijk’

Het rode goud 

Op Terschelling staan de duinen vol cranberrystruiken. De zure vrucht wordt ook wel het ‘rode goud’ genoemd en vanaf september gaan groepjes eilanders het veld in om te oogsten. Als Peggy een aantal jaar op Terschelling woont, wordt ze nieuwsgierig naar de zure eilandbes. Ze wil graag eens meeplukken. 

Zo gezegd, zo gedaan. Bij de volgende oogst staat ook Peggy tussen de cranberrystruiken. Hoewel het werk zwaar is, bevalt het haar goed. Inmiddels plukt Peggy al jaren cranberry’s en is het werk uitgegroeid tot haar passie. Naast haar werk als camping medewerker doet ze dit nu jaarlijks: ‘Ik neem standaard verlof op in september, dan moet ik gewoon cranberry’s oogsten.’  

Geoogste cranberry's

In de natuur 

Wat ze er zo leuk aan vindt? ‘Het fysiek bezig zijn in de natuur, dat vind ik heerlijk. En dat begint in de lente al, dan ga ik het gebied verkennen. Hoe gaat het met de bessen? Zijn het er al veel? Ik vind het heel leuk om ermee bezig te zijn.’  

Of ze de zure eilandbes zelf graag eet? ‘Ik heb ze jarenlang niet gegeten, nu begin ik ze pas lekker te vinden,’ sluit Peggy lachend af. 

Peggy is te zien in Onze boerderij: de oogst, waar Yvon Jaspers een dagje met haar meeplukt. 

Onze boerderij: de oogst

Yvon Jaspers bezoekt bekende en nieuwe boeren door het hele land en volgt ze tijdens de oogst. Van cranberry's op Terschelling tot broccoli bij oud Boer zoekt vrouw-deelnemers Roel en Simone. De boeren nemen je met trots mee in het verhaal van hun oogst.

Yvon Jaspers

Verder lezen?

Dit artikel staat in Mijn KRO-NCRV: jouw persoonlijke omgeving met exclusieve puzzels en extra's rondom onze programma's.

Log in met je NPO-id of registreer om toegang te krijgen.

Meer informatie? Bekijk de veelgestelde vragen