Verkondiging op de 5e zondag van de Veertigdagentijd
St. Martinuskerk te Sneek.
Pastoor Peter van der Weide
Lezingen:
Ezechiël 37, 12-14
Romeinen 8, 8-11
Johannes 11, 3-7.17.20-27.33b-45
"Beter laat dan nooit"
‘U bent te laat’, zei de familie tegen de pastoor: ‘Oh, maar jullie zijn toch nog niet begonnen!’ zei hij. Mijne dierbaren, pastoors die te vroeg komen, daar heeft niemand het later meer over, maar over die te laat komen wel! Ik weet nog goed dat ik een kwartier te laat kwam voor een huwelijksplechtigheid; dat blijft nog lang nazoemen!
Waarom is Jezus eigenlijk te laat gekomen? Vandaag horen we over Lazarus, een hele goede vriend van de Heer. Hij is gestorven en ligt al vier dagen in de het graf en dan komt Jezus pas opdagen. ‘Heer, als U hier was geweest, zou mijn broer niet gestorven zijn’, maar zelfs nu weet ik dat wat Gij ook aan God vraagt, God het U zal geven’. Woorden vol geloof van Martha, de zus van Lazarus.
Wist u trouwens dat Lazarus betekent:’ God zal helpen?’
Hoe helpt die God van ons dan? Is dat door het geloof in het eeuwige leven? Hoe helpt God ons in deze zo bewogen tijden met al die oorlogen en conflicten in het Midden-Oosten en noem al die andere plekken maar op? Mijne dierbaren, het geloof in het eeuwig leven is misschien wel het moeilijkste wat van ons als volgelingen van de Heer gevraagd kan worden.
Voor veel mensen is dood, dood. Bij de dood is het afgelopen.
Punt erachter, amen en uit...
Maar bij de vrienden en vriendinnen van de Heer ligt dat toch anders. Zij hebben in Jezus’ manier van omgaan met mensen ervaren dat er iets is, groter dan ons zelf, dat aan ons de kracht geeft om verder te gaan, ook zit alles je tegen, ook al schijnt het lot zich tegen je te keren! Die ervaring is zó sterk, dat ze ook nu mensen beweegt en gaande houdt.
Denk maar eens aan zieken, dan sta je vaak verbaasd met wat voor een optimisme en kracht zij hun ziekte te lijf gaan. Zoals ik eens bij een zieke kwam om de Ziekenzalving toe te dienen. Die gaf me een pen mee met daarop de tekst: ‘Amor vincit omnia’. Dat is: ‘Liefde overwint alles’. ‘Pastoor’, zei de persoon in kwestie, ‘deze pen schrijft echt heel lekker. Ligt lekker in de hand en schrijft heerlijk’. En inderdaad, door zo’n groene pen (groen is de kleur van de hoop) neem je als het ware een geliefde mens in de hand, die gestorven is, maar die liefde blijft geven terwijl je schrijft
Een teken van verbondenheid van een vrouw die, ondanks dat ze wist dat ze snel zou sterven, zich niet bij de dodelijke feiten neerlegde.
Juist in deze bijzondere tijden moeten wij ons niet bij de dodelijk feiten neerleggen, maar kiezen voor het leven dat zoveel meer is dan gewin, economie, druk zijn en vult u maar aan.
Jezus roept zijn vriend Lazarus naar buiten, uit het graf. Ook wij moeten dat doen door te denken aan alle gestorvenen die we missen. Juist in deze zo bijzondere tijden waarin buiten en binnen zo geladen zijn, komt het aan op liefde die niet sterft bij het heengaan van geliefden, maar die alles overwint, al was het maar dat je schrijft met een groene pen van iemand die hier niet meer in levende lijve is, maar wel door de kracht van de liefde.
Tenslotte...
Ik denk dat het grootste compliment dat wij als Christenen kunnen krijgen is: "Hij, of zij, was een optimist, tot in de kist". Christenen weten dat ze de toekomst in handen hebben, daarom zullen ze het ook nooit opgeven om zich in te zetten voor het leven en zich te verzetten tegen alles wat dit leven belemmert. Dankzij de opstanding van Lazarus; dankzij de opstanding van Jezus zelf op Paasmorgen, kiezen wij altijd en overal voor het leven en met Lazarus in ons achterhoofd, God helpt, zullen we de handen uit de mouwen blijven steken; zullen we blijven helpen! Je zou er Lazarus van worden!
