Verkondiging 25 januari 2026
Lodewijkkerk, Leiden
pastoor Jeroen Smith
Lezingen:
Jesaja 8, 23b - 9, 3
1 Korintiërs 1, 10-13.17
Matteüs 4, 12-23
De zondag van het Woord van God herinnert ons aan de waarde en rijkdom van de heilige Schrift. Vooraf aan de lezing van het Evangelie bekruisen we ons voorhoofd, mond en hart, een gebaar tegenover Christus dat Hij ons verstand en hart mag vormen, zodat we getuigen worden van Gods liefde en daarvan ook weer gaan getuigen. Paulus, wiens bekering op deze 25ste januari gevierd wordt, noemde de Schriften: “door God geïnspireerd.”
Toch behoren we niet tot een ‘religie van het boek’, maar bij een persoon, bij Jezus. Juist ons leven met de Heer laat ons verlangen naar de woorden uit de Schrift. Daar horen we over Hem, beluisteren we zijn stem en door de woorden heen ontmoeten we Hem. We willen immers Jezus steeds beter kennen en maken dat Hij door allen gekend wordt.
Maar we horen wel eens horen zeggen: Katholieken lezen de Bijbel niet.
En er zijn heel veel katholieken die de Bijbel lezen. Net zoveel als er elke zondag, ook vandaag, in Nederland en wereldwijd de Eucharistieviering volgen.
En dan nog heel wat meer ….
Met het Tweede Vaticaans Concilie moedigde de Kerk elke gedoopte aan om de Bijbel te lezen, wat bij religieuzen en leden van kerkelijke bewegingen al gebruikelijk was en is, dagelijks tijd nemen voor gebed en Schriftlezing.
Maar hoe zit het dan met de gewone ‘parochie-katholiek’? Ook daar gaat het de goede kant uit. De digitale mogelijkheden geven dat we de Bijbel altijd bij ons hebben. Als je dan schermtijd neemt, laat er dan wat goeds op je scherm staan. Bijvoorbeeld de Evangelielezing van de dag. Ook veel nieuwe katholieken of herintreders, en ze blijven zich melden, lezen de heilige Schrift.
‘Gelovig’ lezen wil ook zeggen met een zekere verwachting om door het Woord van God gevoed, getroost en geheiligd te worden. Of zoals paus Franciscus schreef in Evangelii gaudium: “Het Woord van God, dat vooral in de Eucharistie wordt gehoord en gevierd, voedt en versterkt de christenen innerlijk en stelt de christen in staat tot een authentiek evangelisch getuigenis in het dagelijkse leven.”
Hij leek dit te bedoelen: als je echt naar het Woord van God luistert op zondag, zullen de mensen het aan je merken op maandag, dinsdag, woensdag …
Als we de Schrift lezen is het niet de bedoeling om de Bijbel zomaar open te slaan, zelfs niet na een gebed, en dan het eerste het beste woord te beschouwen als Gods woord voor mij nu!
Je zal maar Matteüs 19,21 openslaan. Ja, nu merken we dat het jammer is dat we de Bijbel toch niet zo goed kennen.
Het is beter een langer gedeelte van de Bijbel rustig te lezen. En dan niet meteen met vragen als: Wat zegt het mij of Wat moet ik er mee doen …?
Dat is het ‘ik’, dat Paulus, zoals we hoorden, vier keer naar voren haalde, juist om te benadrukken dat het niet allereerst om ons maar om Jezus gaat.
Een betere vraag bij het lezen is dan ook wellicht deze: Hoe herken ik door deze woorden heen het gelaat van Christus? Ontmoet ik de levende en verrezen Heer?
Het evangelie van deze zondag maakt het ons gemakkelijk. Twee maal wordt er vermeld dat Jezus ‘zag’. Hij zag Simon en Andreas en wat verderop zag Hij Jacobus en Johannes …
En zij zagen Hem! Ze zagen de Heer, in heel zijn goedheid en nabijheid, in heel zijn waardigheid en sereniteit. Zijn woorden moeten hen diep geschokt hebben: Kom achter Mij aan, volg Mij.
Maar omdat ze Hem ook zagen, zijn ogen, zijn gebaren, zijn gestalte, zijn gelaat, wisten ze: De Heer roept mij. Simon en Andreas laten niet alleen de netten maar zelfs hun vader Zebedeüs achter. Maar ook deze vader hoorde de stem en zag het gelaat van de Heer en verheugde zich erover dat zijn zonen door Jezus werden geroepen.
De Zondag van het Woord van God herinnert ons er ook aan dat het Woord Vlees geworden is, Jezus Christus. Daarom gaat de liturgie van het Woord over in de Eucharistische liturgie: van horen over Hem en van Hem, naar Hem ontmoeten, in de Eucharistie, de heilige Communie, sacramenteel of geestelijk. Christus zal ons helpen om ook maandag, dinsdag, woensdag … als christen te leven, betrokken bij alles wat er gaande is in de wereld, in de Kerk, ons bisdom en parochie, betrokken bij de mensen om ons heen.
Zoals onze paus Leo XIV op Sacramentsdag zei: “Laten we, gesterkt door het Voedsel dat God ons geeft, Jezus naar het hart van allen brengen, want Jezus betrekt iedereen bij zijn werk van verlossing, door ieder van ons te roepen aan zijn tafel plaats te nemen. Zalig zijn zij die geroepen zijn, want zij worden getuigen van Gods liefde!”
