8 januari 2026
Verkondiging door pastoor Jurgen Jansen
St. Lambertusbasiliek, Hengelo
Lezingen:
Jesaja 58, 7-10
1 Korintiërs 2, 1-5
Mattheüs 5, 13-16
Smaakmakers op elke plek
Er is een oud gezegde dat luidt: "Kaarsen branden niet voor zichzelf." Een kaars heeft geen nut in een lade; hij is er om licht te geven aan de ruimte om hem heen.
Vandaag horen we Jezus zeggen: "Jullie zijn het licht van de wereld." Hij zegt dat niet tegen een select groepje heiligen, maar tegen gewone mensen zoals u en ik. En Hij zegt het tegen ons als gemeenschap, hoe verspreid we op dit moment ook zijn.
Geen vroomheid op afstand
De profeet Jesaja voert in de eerste lezing een stevig gesprek met het volk Israël. Het volk klaagt: "God, we bidden en vasten, maar U ziet ons niet!" Het antwoord van God is ontnuchterend. God is niet onder de indruk van religieuze rituelen als die geen verandering brengen in hoe we met anderen omgaan.
Echt vasten, zegt Jesaja, is je brood delen met de hongerige en de dakloze een plek geven.
Voor ons betekent dit dat ons geloof zich moet vertalen naar de praktijk van alledag. Dat geldt voor de vrijwilliger die hier in de buurt de handen uit de mouwen steekt, maar evengoed voor u die thuis kijkt en misschien door ziekte of leeftijd niet meer fysiek de straat op kan. Licht zijn zit namelijk ook in het gebed voor de wereld of in het weigeren mee te gaan in het bittere spreken over anderen.
Zout dat de smaak bewaart
Jezus gebruikt naast het licht ook het beeld van zout. Zout is klein, vaak onzichtbaar in het eten, maar het verandert alles. Zonder zout is het voedsel flauw; met een beetje zout komt de smaak tot leven.
U, die via de televisie naar deze mis kijkt, voelt zich misschien soms een 'onzichtbaar' deel van de kerk. Maar vergeet niet: zout hoeft niet groot te zijn om effect te hebben. Uw aanwezigheid in de wereld, uw vasthouden aan hoop en vriendelijkheid in uw eigen omgeving, is het zout dat de samenleving nodig heeft.
Een stad op een berg
"Een stad op een berg kan niet verborgen blijven," zegt Jezus. We zien de beelden van onrecht dagelijks in onze huiskamer. Dat kan ons verlammen. Maar Jesaja geeft ons een belofte: "Dan zal je licht doorbreken als de dageraad."
Dat licht breekt door op het moment dat we de "beschuldigende vinger" naar beneden doen. Soms is de verleiding groot om op sociale media of aan de koffietafel snel te oordelen. Licht zijn betekent: een ander geluid laten horen. Het betekent dat we handelen zoals de vele diaconale projecten, zoals bijvoorbeeld Kerk in Actie, die wereldwijd en lokaal het licht van Christus concreet maken door hulp aan de naaste.
Verbonden in het licht
Vandaag worden we herinnerd aan onze identiteit. We hoeven het licht niet zelf te fabriceren; we hoeven het alleen maar toe te laten. De Geest van God werkt door u heen.
Laten we deze week proberen om een beetje zout te zijn. Geef smaak aan een gesprek dat dreigt te verzuren. Wees een lichtpuntje voor iemand die het even niet meer ziet zitten. Zo worden we samen die stad op een berg, een baken van hoop voor een wereld die snakt naar de smaak van Gods koninkrijk.
Wanneer wij doen wat Jesaja ons voorhoudt – de hongerige voeden en de bedroefde steunen – dan gebeurt er iets met onszelf. Ons eigen leven wordt er lichter door. Dan is de kerk niet alleen een gebouw of een uitzending, maar een levende beweging van mensen die, waar ze ook zijn, Gods gezicht laten zien van God.
