Artiest Aafke Romeijn vertelt open over haar psychische kwetsbaarheid, waar ze al last van heeft zolang ze zich kan herinneren. Het was een jarenlang proces om te accepteren dat depressies bij haar horen. ‘Ik kan me niet meer voorstellen dat ze er niet meer zouden zijn.’
Jacobine op 2 is een programma van KRO-NCRV, waarin Jacobine Geel gasten ontvangt voor gesprekken over actualiteit en ‘de zin’ in samenleving en cultuur. In het slotseizoen schoof onder andere Aafke Romeijn aan, voor een aflevering over geloof in geestkracht.
Algemene staat van zijn
Al zo lang ze zich kan herinneren, heeft Aafke Romeijn met mentale problemen te maken. Rond haar tiende had ze vooral veel last van paniekaanvallen. ‘Soms was ik wekenlang heel bang en dan wist eigenlijk niet precies waarvoor. Vooral dat laatste was altijd best wel apart. De meeste kinderen hebben een heel concrete angst, maar bij mij was het een soort algemene staat van zijn.’
‘Het geeft mij een heleboel kracht om dat lijden af en toe door te maken’
De keerzijde van depressies
De relatie tussen psychische kwetsbaarheid en geestkracht is voor Aafke heel duidelijk. ‘Mensen vragen weleens aan mij: ‘zou je willen dat je geen depressies zou hebben?’ Dan is het logische antwoord: ‘Ja, natuurlijk.’ Maar het is zó’n deel van mijn karakter en persoonlijkheid, dat ik dat eigenlijk niet kan zeggen.
Alle positieve aspecten van mijn geest, die ik ook ervaar, hangen ermee samen. Mijn creativiteit, mijn levensinstelling wanneer het wél goed met me gaat… Dat zijn dingen die ook gevormd zijn door depressie. Voor mij geeft het een heleboel kracht om dat lijden af en toe door te maken.’
‘Mijn talent voor angst blijft, en zal altijd een uitweg zoeken’
Angst, creativiteit en levenslust
Aafke kan zich niet voorstellen dat haar depressies er niet meer zouden zijn. ‘Ik slik medicatie, waardoor het allemaal wel wat minder heftig wordt. Maar dat wil niet zeggen dat mijn talent voor angst ineens verdwenen is. Dat blijft gewoon, en zal altijd een uitweg zoeken. Maar dat geldt ook voor mijn creativiteit en voor mijn levenslust. Voor mijn gevoel zijn die wel aan elkaar gekoppeld.’
Het erkennen daarvan was een jarenlang proces. ‘De eerste dertig jaar van mijn leven heb ik gehoopt dat het iets was waar ik overheen zou groeien. Veel psychiaters suggereren dat: dat het een fase kan zijn, dat je er weer uit kan komen.’
Lees onze privacyverklaring
Acceptatie
Aafke vervolgt: ‘Het heeft mij best een aantal depressies gekost voordat ik dacht: misschien is een deel van mijn angst ook dat het niet weggaat. En moet ik me daar gewoon eens bij neerleggen. Accepteren dat het waarschijnlijk nog wel zal terugkomen. Misschien heeft het meer zin om daarmee te leren omgaan, dan om steeds weer te hopen dat dit de laatste depressie was.’
‘Ik voel een bepaalde verantwoordelijkheid om het over psychische kwetsbaarheid te hebben’
Praten over psychische kwetsbaarheid
Toen Aafke voor deze aflevering werd gebeld, wilde ze direct graag meedoen: ‘Ik voel altijd een bepaalde verantwoordelijkheid om het openlijk over psychische kwetsbaarheid te hebben als me ernaar gevraagd wordt. Ik merk nog steeds dat mensen het fijn vinden als ik het daarover heb, omdat er blijkbaar toch nog gevoeligheid ligt rond het onderwerp.’
Bekijk het fragment