'Naar de sportschool gaan terwijl je huis wordt schoongemaakt. Klinkt hip en efficiënt, maar ik kan het niet goed volgen. Met een beetje poetsbeurt verlies je al gauw 300 calorieën, dus waarom niet al het nuttige verenigen? 

Natuurlijk is het in een schoongemaakt huis heerlijk thuiskomen. Maar vergelijk het eens met het uitzicht vanaf een bergtop. Daar geniet je meer van als je er zelf naar toe gewandeld bent, dan als je er met een helikopter wordt afgezet. 

Dus de voldoening op mijn blinkende drempel wordt behoorlijk versterkt door het besef dat ik daar kortgeleden zelf heb liggen poetsen. En er is nog een reden waarom ik de stofdoek tegenwoordig steeds blijmoediger ter hand neem: mijn relatie met stof is aan opwindende verandering onderhevig.'

'Als kind begreep ik niet waarom mijn moeder zong, terwijl ze de stofzuiger hanteerde. Wat was de zin van die vertoning? Morgen lag er toch weer stof? Gelukkig is die fatalistische levensvisie verdampt. 

Ik begon steeds meer plezier te krijgen in de aandacht voor het poetsen zelf. De manier waaróp we de dingen doen is mijn favoriete hobby geworden. En tegenwoordig ervaar ik stof als een dwarrelende dans van voortdurende verandering. Ontroerend herkenbaar. 

Want stof zijn we zelf en tot stof zullen we wederkeren. De voorjaarsschoonmaak is niet alleen een effectieve gymnastiekoefening, het is ook een teder spel voor de geest.'