Opgedragen aan de Eeuwige

Aan de vooravond van Eeuwigheidszondag zendt Met hart en ziel een gedachtenisviering uit. In de protestantse kerk in Vreeland is er ruimte voor gebed, het noemen van de namen van overleden dierbaren, het aansteken van kaarsen en een troostvolle overdenking.

Ergens in Nederland staat een witte telefooncel. De telefoon is niet aangesloten, maar mensen kunnen er wel even contact zoeken, hun hart luchten. Ze voeren een gesprek met God, delen een herinnering, of laten een boodschap achter voor een geliefde die ze verloren zijn. De verhalen van deze openhartige ‘bellers’ maken deel uit van een bijzondere gedachtenisviering die wordt uitgezonden aan de vooravond van Eeuwigheidszondag.

vriendinnen.JPG
In Zwolle laten Isa (l) en Jaelynn een boodschap voor hun grootouders achter.
Uden.JPG
Uden: Jeanette verloor haar vader Hans. 'Hij heeft veel voor mensen betekend.'

Het afgelopen kerkelijk jaar hebben opnieuw veel mensen afscheid moeten nemen van een geliefde. Door corona zijn er onverwacht veel meer dierbaren overleden. Daarom zal Eeuwigheidszondag 2020 een speciale betekenis hebben. Tijdens de viering, vanuit de protestantse kerk in Vreeland, worden hun namen genoemd en kaarsen aangestoken.

Ode

Een van de mensen die een bericht achterlaat in de telefooncel is Mariëlle Bijl. Op 22 maart overleed haar man Jan Hilhorst, mede aan de gevolgen van corona. Hij ging naar het ziekenhuis voor een dialyse, maar is nooit meer thuisgekomen. Uiteindelijk raakt Mariëlle zelf ook besmet met het virus en hebben ze niet bewust afscheid kunnen nemen. “Jan leefde op van aandacht, van een goed gesprek kon hij een dag leven. En hij onderhield zijn hele leven lange contact met mensen.” Al deze contacten waren normaal gesproken afscheid komen nemen, nu konden er maar vier mensen bij zijn uitvaart aanwezig zijn.

Bijl.JPG
Mariëlle zit voor het restaurant waar zij haar trouwdag vierde.
Bijl 2.JPG
Mariëlle uit Uden vertelt over het verlies van haar man.

Ook Melissa en Chantal delen hun verhaal. De twee zussen hebben het afgelopen jaar afscheid moeten nemen van hun vader Henk van ‘t Veer. Hij was 59 jaar oud toen hij overleed aan de gevolgen van corona. Voordat hij werd afgekeurd, werkte Henk als politieagent. Toen dat niet meer ging, nam hij de zorg voor zijn moeder op zich, die nog altijd zelfstandig woont. “Mijn vader was een hele lieve zorgzame man”, deelt Melissa. “Hij dacht eerst aan een ander en dan pas aan zichzelf.” Henk was in het voorjaar al een aantal weken verkouden en voelde zich niet lekker. Toen hij zich in het ziekenhuis liet testen, bleek hij besmet te zijn met het coronavirus. Hij lag vijf dagen op de corona-afdeling, daarna kwam hij op de intensive care terecht.

Melissa

Het hoort niet om je
vader moed in te moeten spreken.

Vlak voordat hij op de ic werd opgenomen, belde hij nog met zijn dochters. Melissa herinnert het zich nog goed. “Het hoort niet om je vader moed in te moeten spreken. Hij was bang om dood te gaan.” Twee weken lang lag Henk aan de beademing, op 7 april overleed hij. Voor Melissa en Chantal is het belangrijk dat mensen beseffen dat corona een serieus onderwerp is. “Als we horen of lezen hoe laconiek sommige mensen over corona en de maatregelen denken, doet dat pijn. We willen het verhaal van papa vertellen. Vertellen hoe groot de impact van corona kan zijn en dat je nu niet alleen aan jezelf moet denken.”

Zusjes.JPG
Chantal (l) en Melissa vertellen over het verlies van hun vader Henk. Melissa: 'Hij was bang om dood te gaan.'
Jantina.JPG
Jantina laat in de telefooncel een boodschap achter voor vriend Evert. 'Ik mis Evert vreselijk erg.'

Tijdens de gedachtenisviering houdt René de Reuver, scriba van de Protestantse Kerk Nederland, een korte overdenking. “Het is belangrijk om deze traditie rondom Eeuwigheidszondag in ere te houden. We hebben de geloofsovertuiging dat bij God de namen van mensen die overleden zijn niet vergeten worden. Daarom klinken in kerken aan het eind van het kerkelijk jaar hun namen nog een keer. We dragen ze op aan de Eeuwige. Ik merk dat dat veel doet met mensen.” In deze tijd van online vieringen is een gedachtenisviering op televisie waardevol, maar volgens De Reuver is het toch anders dan anders.

Pijn

“Iedereen voelt de pijn van het niet bij elkaar kunnen zijn. Maar het is mooi dat we op deze manier toch met elkaar verbonden zijn.” Tijdens zijn overdenking zal De Reuver stilstaan bij Psalm 77. Een lied dat een diepe wanhoopskreet laat horen, maar ook een vast vertrouwen op God laat zien. “Het is mooi hoe deze twee emoties naast elkaar kunnen bestaan.”

Dit artikel is verschenen in de NCRV-gids.