Londen, 15 maart 2026 – De voornaamste geestelijke van de anglicaanse Kerk van Engeland, aartsbisschop Sarah Mullally, zal voorafgaand aan haar installatie te voet van Londen naar Canterbury pelgrimeren. Ze is van plan om de ongeveer 140 kilometer vanaf 17 maart samen met haar echtgenoot in zes dagetappes af te leggen.
Mullally zal op 25 maart haar zetel in de kathedraal van Canterbury in bezit nemen. De voormalige bisschop van Londen is de eerste vrouwelijke primaat van de Engelse staatskerk en ereprimaat van de wereldwijde Anglicaanse Gemeenschap.
Mullally’s route voert eerst van St. Paul's Cathedral in Londen, haar huidige bisschopskerk, naar de kathedraal van Southwark aan de overkant van de Theems. Daarna volgt ze de naar de heilige aartsbisschop Thomas Becket (1118-1170) vernoemde Becket Way naar Canterbury. Tussenstops zijn onder andere het klooster in Aylesford Priory en de kathedraal van Rochester.
Op het programma van haar bedevaart staan gebeden in kerken en kloosters, ontmoetingen met gelovigen en bezoeken aan scholen en instellingen van andere christelijke denominaties. Tijdens de laatste etappe, van Chartham naar Canterbury, zullen de kanunniken van het Kathedraal Kapittel van Canterbury zich bij haar voegen.
Dame Sarah Elisabeth Mullally werd op 3 oktober 2025 met de goedkeuring van koning Charles III benoemd tot de 106de aartsbisschop van Canterbury. Op 28 januari 2026 vond in de Sint-Pauluskathedraal van Londen haar officiële verkiezing door het kathedraal kapittel van Canterbury plaats. Vanaf dat moment was zij juridisch de nieuwe ‘Aartsbisschop van Canterbury’ en daarmee ook de ‘Primaat van Heel Engeland’ en de ‘Metropoliet van de Kerkprovincie Canterbury’.
De plechtigheid op 25 maart, daags vóór haar 64ste verjaardag, is een ceremoniële bevestiging van haar aantreden. Die dag is het ook Lady Day oftewel het feest van de Annunciatie van de Heilige Maagd Maria. Pas op die dag zal Mullally voor het eerst als aartsbisschop van Canterbury voorgaan in de eredienst.
Mullally is de eerste vrouwelijke opvolger van de heilige Augustinus van Canterbury, die rond 597 door paus Gregorius de Grote naar Engeland was gezonden ter kerstening van de Angelsaksen. In 1533 werd de eenheid van de Kerk van Engeland met de Heilige Stoel van Rome verbroken. Daarmee werd de soevereine vorst van Engeland het hoofd van de kerk.
Hoewel de band tussen de Katholieke Kerk en de Church of England sinds de jaren zestig van de 20ste eeuw goed is, worden de anglicaanse ambtswijdingen door Rome als ongeldig beschouwd.