Als je de verpakking van honden- en kattenvoer moet geloven, genieten onze huisdieren dagelijks van culinaire hoogstandjes. Blikken en pakjes boordevol zalm, rund of wild. Maar bekijk de achterkant, en het heet ineens 'dierlijk bijproduct'. Wat bedoelen fabrikanten daar precies mee? En is dat voer echt zo'n feestmaal als de voorkant belooft? De Keuringsdienst stelt de vraag die je kat of hond zelf niet stellen kan.
Mooier dan het is
De verpakkingen van honden- en kattenvoer staan vol mooie beloftes. Een bakje vol met kip in heerlijk sappige saus, of rundvlees met wortelen. Alles wat je trouwe viervoeter lekker lijkt te vinden, is te vinden in het huisdierenschap.
Maar het grootste gedeelte van de inhoud van de verpakking lijkt vaak niet overeen te komen met de belofte op de voorkant. Het hoofdingrediënt van zo’n culinaire maaltijd bestaat namelijk uit 'dierlijk bijproduct'.
Wat is dierlijk bijproduct?
Dierlijk bijproduct is een mooie naam voor slachtafval dat niet voor menselijke consumptie wordt gebruikt. Afval dat na de slacht van dieren – bijvoorbeeld de slokdarm, huid, nieren, maag, blaas en de edele delen – overblijft en niet in de mensgerichte supermarktproducten belanden.
Het is misschien niet leuk om te horen, maar jouw trouwe viervoeter krijgt alles te eten waar jij je neus voor ophaalt.
Vlees noch vis
Op de verpakking staat dat je rundvlees, zalm, kip of tonijn koopt, maar in de praktijk koop je natvoer dat maar voor zo’n vier procent vlees van het desbetreffende dier bestaat. Want naast flink wat water en gelatine bestaat het vlees in dierenvoer voor wel 96 procent uit dierlijk bijproduct. En dat is een kleurrijke mix aan slachtafval van meerdere dieren.
Hoewel de smaak op een verpakking dus niet altijd terecht is, heb je in ieder geval altijd een heerlijk gemengd bakje slachtafval.
Meer van Keuringsdienst van waarde weten?
Schrijf in je voor de nieuwsbrief Groener eten & leven. Al duizenden mensen gingen je voor!
