Hoe is het om een paar dagen in een klooster te leven? In Kloostergasten ervaart Yvon Jaspers het. Het bezoek brengt verwondering én herkenning. De klik met de zusters is zo sterk dat ze hen later uitnodigt voor een bijzondere dag in Boxtel, haar geboorteplaats.
Opgegroeid tussen kerken
In Kloostergasten verblijft Yvon een paar dagen in het Klooster van de Zusters Onder de Bogen in Maastricht. Vanuit haar kamer kijkt ze uit op de Sint-Janskerk en de Sint-Servaasbasiliek. Het voelt meteen vertrouwd: ‘Ik ben opgegroeid tussen een protestantste kerk en een basiliek. Mijn slaapkamerraam keek uit op het kerkplein. Ik weet niet beter dan dat we grote momenten vierden in de kerk.’
Die achtergrond zorgt al snel voor een klik: ‘Ik was dikke vriendinnen met de zusters. Er is alleen één verschil: zij geloven in een hemel en ik niet. Ik geloof in de aarde. In werken met je handen. In de moestuin, in de natuur of op een boerenerf. Daar vind ik vertrouwen en rust.’
'Voor vrouwen die zestig jaar geleden reislustig en avontuurlijk waren, kon het klooster juist ruimte bieden'
Waarom kiezen voor het klooster?
Al meer dan twintig jaar brengt Yvon in Boer zoekt vrouw mensen bij elkaar, vrijgezellen die niets liever willen dan liefde en verbinding. ‘Ik ging dan ook met een aantal vragen het klooster in: verlangen de zusters niet naar liefde? Waarom kiezen ze voor een leven in gemeenschap?’
Tijdens haar verblijf krijgt Yvon inzicht: ‘Zestig jaar geleden hadden vrouwen veel minder alternatieven voor trouwen dan nu. Voor vrouwen die reislustig en avontuurlijk waren, kon het klooster juist ruimte bieden. Ze konden zich ontwikkelen en een ander leven leiden dan het traditionele gezinsleven.’
Afscheid nemen
Na een paar dagen vol bijzondere gesprekken, gezamenlijke koffiemomenten en de zelfgemaakte loempia’s van zuster Terry zit Yvons tijd in het klooster erop. Tijd om - voorlopig - afscheid te nemen. ‘Het was zo lief, er kwam steeds weer een zuster aangerend om een knuffel te geven.’
Yvon houdt dan ook contact met de zusters. Ze nodigt ze uit in haar geboortedorp Boxtel, waar op 31 mei de Heilig Bloedprocessie plaatsvindt. ‘Daar moesten ze natuurlijk bij zijn.’
Samen naar Boxtel
Bij het station voelt het meteen vertrouwd. ‘De zusters kwamen met open armen de trap af. We aten samen een taartje aan de keukentafel in mijn ouderlijk huis en kregen een warm welkom van de burgemeester en de pastoor.’
Door de gezelligheid vergeten ze bijna de tijd. ‘We moesten nog rennen om de processie te halen. Uiteindelijk stonden we met z’n allen langs de kant en zagen we alles. We luisterden naar muziek in de kerk en sloten de dag af met worstenbroodjes en soep bij mijn moeder. Het was ontzettend leuk.’
De loempia’s van zuster Terry
Ook na deze bijzondere dag volgt een afscheid, maar wederom niet voor lang; Yvons bezoek aan de Zusters Onder de Bogen blijft niet bij één keer. ‘In het najaar ga ik terug naar Maastricht en dan neem ik de hele familie mee. Ze willen allemaal de loempia’s van zuster Terry proeven.’
Kloostergasten
Wat betekent stilte voor mensen die volle zalen en applaus gewend zijn? En wat blijft er over als je je agenda leegmaakt en jezelf terugtrekt achter kloostermuren? In het vijfde seizoen van Kloostergasten gaan opnieuw vier bekende gezichten het klooster in: Yvon Jaspers, Leo Alkemade, Özcan Akyol en Jörgen Raymann.
