Zo ziet het dagboek van een stewardess eruit in Coronatijden

Één april kikker in je NeEeEee.
De afgelopen maand lijkt wel een slechte grap.
Ik heb een vitaal beroep maar werk vanwege de omstandigheden juist minder.
De eerste ontslagen zijn gevallen, een ritme heb ik allang niet meer .
In plaats van om de bank heen , heb ik er al onder gestofzuigd.
To do lijst is korter dan to want lijst.
Een rondje lopen in het park is de highlight van mijn dag.

Donderdag 2 april

Opgestoken haar, rode lippenstift, huidkleurige panty en hoge hakken. Als ik voorbij loop laat ik een walm van YSL Black Opium achter.
Een glimlach naar de mensen die mij zien, want door mij willen ze gezien worden.
Sociale onthouding dag X.
Het enige wat ik heb gezien is de kat van de buren.
Gauw naar binnen voordat iemand mij ziet .

Vrijdag 3 april

Tas,check
Lijstje, check
Portemonnee,check.
Ik ben er klaar voor.
Boodschappen doen.
De grootste uitdaging van deze tijd.
Ik moest vanochtend een keer niezen,
Misschien moet ik een mondkapje mee.
Nee niet gek doen , je keek in het licht.
Ik hoef niet meer te niezen.
Ik ga niet niezen.
Daar ga ik.
Zo snel en efficiënt mogelijk wil ik zijn en was ik ook .
Groente, vlees, fruit, pasta, rijst
geen wc papier want dat heb ik nog .
Ik heb genoeg in huis.
Waarom ik vervolgens een monchoutaart heb gebakken en een pizza heb besteld kan ik niet verklaren.
Ik kan voor een paar dagen weer veilig binnen blijven.
Een hele taart is wel veel .
Ik had het graag met vrienden willen delen .
Ik mis ze.

Zaterdag 4 april

Thuis
Blijf binnen
Ik blijf thuis
Thuis ben ik veilig
Quarantaine

Zondag 5 april

De zon schijnt
Vroeg naar buiten om een rondje te lopen, hoe eerder ik ga , hoe kleiner de kans om mensen tegen te komen.
Vervolgens weer snel veilig naar binnen.
Het is een warme dag, perfect weer om
Op het balkon te eten.
Na een ongemakkelijk gesprek met de buren en het aanschouwen van het Gevecht van de katten : Cassandra en Patrick besluit ik om weer naar binnen te gaan.
Twee brandweerwagens, 1 ambulance en een verdwaalde agent .
Op de politie na dragen ze allemaal een mond masker en sommige zelfs beschermende kleding.
De straat is afgezet.
Uit het raam wordt er iemand naar beneden gehaald. Het is niet te herleiden of het een man of vrouw is .
Van top tot teen is het helemaal bedekt.
Wat is er aan de hand ?
Is dit een Corona patiënt ?
De buren staan buiten te kijken .
De overburen hebben de gordijnen nu ook open.
Je voelt de spanning en de verwarring .
Dit was geen ver van m’n bed show.

Personalia

Celesta Kusi
• 25 jaar (20/05/1994)
• stewardess
• Amsterdam