Rome, 8 februari 2026 – Vandaag komen over de hele wereld mensen samen vanwege de Internationale Dag van Gebed en Bewustwording tegen Mensenhandel. Deze dag valt samen met de liturgische gedachtenis van de heilige Josephine Bakhita, een Soedanese religieuze die als kind was ontvoerd en tot slaaf gemaakt. Zij is nu het universele symbool van het engagement van de Katholieke Kerk om een einde te maken aan mensenhandel.
Paus Leo XIV stond vandaag in zijn zondagse Angelustoespraak stil hij Sint-Josefina en de wereldgebedsdag tegen mensenhandel. “Ik bedank de religieuzen en allen die zich inzetten om de huidige vormen van slavernij te bestrijden en uit te bannen. Samen met hen zeg ik: vrede begint met waardigheid!”, aldus de Heilige Vader tegen de menigte op het Sint-Pietersplein.
Dezer dagen zijn er tal van bezinningsmomenten omtrent het thema mensenhandel en slavernij. Deze zijn veelal georganiseerd onder auspiciën van de USG en UISG (unies van mannelijke en vrouwelijke algemene oversten van religieuze ordes en congregaties). De coördinatie is in handen van Talita Kum, het internationale netwerk van religieuzen tegen mensenhandel.
“Mensenhandel is een wereldwijde wond die de menselijke waardigheid ontkent en de vrede van gemeenschappen overal verstoort. Daarom roepen de initiatiefnemers op nieuw op de waardigheid en vrijheid van ieder mens te verdedigen. Ze denken daarbij in het bijzonder aan vrouwen, kinderen, migranten en al diegenen die een verhoogd risico lopen op uitbuiting”, luidt het op de website van de Konferentie Nederlandse Religieuzen.
Josephine Bakhita, geboren omstreeks 1869 in Darfur, had als slaafgemaakte opeenvolgende ‘meesters’. Uiteindelijk kwam ze in Italië terecht. Na haar vrijlating en bekering tot het christelijke geloof trad ze in 1893 in bij de Dochters van Naastenliefde, ook wel Canossianinnen genoemd omdat deze religieuze congregatie werd gesticht door Magdalena van Canossa (1774-1835).
Van 1902 tot haar dood in 1947 woonde zuster Josephine in het canossianinnenklooster in Schio (provincie Vicenza, regio Veneto, Noord-Italië). Door de inwoners van Schio werd ze al als een heilige beschouwd. Tijdens de Tweede Wereldoorlog namen velen hun toevlucht tot haar; tijdens de bombardementen op Schio viel er geen enkel dodelijk slachtoffer. Paus Johannes Paulus II verklaarde haar zalig in 1992 en heilig in 2000. Paus Benedictus XVI noemde haar in zijn encycliek Spe salvi een toonbeeld van christelijke hoop.
