1 november 2020: verkondiging

Allerheiligen (a)
St. Martinuskerk, Sneek
Pastoor Peter van der Weide

Openbaringen 7, 2-14
Johannes 1, 1-3
Mattheus 5, 1-12a

Wat is een relikwie?
Een poos geleden deed ik een quiz met de kinderen, de St. Martinusquiz. Enkele vragen waren:
Wat is een relikwie?
A. Een overblijfsel van een heilige
B. Een schilderij van een filmster
C. Een shirt van een beroemde voetballer

Waar worden relikwieën vaak in bewaard?
A. In de koelkast
B. In een altaar
C. In een oude schoenendoos

Wat hebben ze met de relikwieën van St. Martinus gedaan?
A. Verkocht aan andere kerken
B. Verkocht aan het Rijksmuseum in Amsterdam
C. Verkocht aan de paus in Rome

Wat is er nu van over?
A. Niks meer
B. Een armbot en een schedeldakje
C. Het hele skelet

U had ongetwijfeld alle antwoorden goed, maar wat blijft er over, wat blijft er hangen van het leven van een heilige?
Er is een mopje dat tijdens het zingen van de litanie van alle heiligen er ook een bede wordt gedaan voor alle heiligen die wij vergeten zijn. Niet dat we van plan zijn er één over te slaan, maar weten we nog wat heiligen zijn en wie ze waren?

Godfried Bomans beschrijft Pater Titus Brandsma in een van zijn boeken als een zalige die een abonnement op de spoorwegen had. Dat brengt zo’n zalige toch een stukje dichterbij. Veel mensen die Brandsma heten beroepen zich erop dat ze familie van hem zijn. Wie weet zijn het zo vurige navolgers geworden, want ik kan u zeggen dat er heiligen zijn die vurig worden nagevolgd, zoals St. Franciscus van Assisië.
Hij scoort hoog bij de ecologen, natuurbeschermers, en dierenvrienden. Met de woorden van onze paus Franciscus strijdt hij voor een groene kerk. Het wachten is tot mensen in hun hart het licht op groen zetten.

U merkt het al, het gaat bij heiligen niet om overblijfselen, maar om hun levenswijze. Heiligen zijn vrouwen en mannen van vlees en bloed. Geen doetjes of watjes die vroom voor zich uit kijken of wazig naar de hemel staren. Door schade en schande hebben zij ontdekt waar de kern van het leven in zit; en dat heeft alles met dienstbaarheid, klaar staan, mensen recht doen, te maken.
Don Bosco plukte zwerfkinderen van de straat en gaf ze een goede opleiding. Filippus Neri haalde priesters bij elkaar om samen te bidden, te zingen. Als je bij hem binnenkwam was er altijd muziek en vrolijkheid, alsof de hemelse Bruidegom binnen was.
Augustinus had het over samen leven, één van hart en één van geest. Met allerlei vreemde vogels van verschillende pluimage bleek dat in de 4e eeuw heel goed te gaan.

Alle heiligen roepen ons op om te leven als hele, gave mensen. Laat de boel dus heel. Leef als een mens uit één stuk en blijf vooral dicht bij je zelf. Doe de gewone dagelijkse dingen op buitengewone wijze. Daar hoef niks voor bij te leren; alleen maar liefde te geven bij wat je dagelijks doet aan zorg, meeleven, je werk, je gebed, het meevieren van de liturgie.
Of ze later dan een beeld van je maken waarbij je wazig naar de hemel staart of vroom voor je uit kijkt; dat laten we maar over aan de verbeelding van de kunstenaar.

Het ware beeld van een heilige spreekt uit zijn of haar levenswijze in de geest van de man van Nazareth. Heilige boontjes, daar griezelen mensen van, maar zij die pal staan voor het ware, het schone en het goede, die maken naam, in Godsnaam.