Anouk Dorfmann was lang op zoek naar haar joodse identiteit. Na een lang en moeizaam bekeringsproces heeft ze deze eindelijk gevonden.
Anouk Dorfmann voelde als kind al een sterke verbondenheid met het jodendom. De muziek, het eten en de culturen spraken tot haar verbeelding. Als dochter van een joodse vader en een niet-joodse moeder had ze echter altijd het gevoel er niet helemaal bij te horen. Toen ze er op achtjarige leeftijd achter kwam dat ze officieel niet joods was, begon een lange zoektocht naar haar identiteit.
Ze bleek zich geroepen te voelen tot een vroom joods leven en is na een lang en moeizaam bekeringsproces bekeerd tot het orthodox jodendom. Als theatermaakster en zangeres reflecteert Dorfmann nu op haar zoektocht en de tegenslagen op haar pad.


Het is de tijd van Chanoeka, het feest van de bevrijding van de heilige tempel in Jeruzalem en het wonder dat de kandelaar bij de herinwijding acht dagen lang bleef branden. Het feest symboliseert het openlijk uitkomen voor de joodse identiteit.
De kaarsen worden namelijk bij voorkeur buiten, of anders binnen voor het raam aangestoken, zodat iedereen het licht kan zien. Het zal geen verbazing wekken dat deze thematiek van uitkomen voor je joodse identiteit vele parallellen heeft met het leven van Anouk Dorfmann.