Hoe zou de wereld eruit zien als we allemaal wat meer rust zouden nemen, vraagt Annemiek Schrijver zich af in haar nieuwe column. ‘Als we ons bij leven zouden bekwamen in het rusten in vrede, kwam de wereldvrede misschien wel dichterbij.’
'Wonderlijk dat we pas ‘rest in peace’ zeggen wanneer iemand overleden is. Als we ons bij leven zouden bekwamen in het rusten in vrede, kwam de wereldvrede misschien wel dichterbij.
De Franse wis- en natuurkundige Blaise Pascal vond dat het rond 1650 nog niet zover was. Volgens hem komt alle ongeluk van de mens uit één ding voort: we zijn niet in staat om rustig in een kamer te verblijven. Zeker niet zonder telefoon, maar dat wist Blaise niet.
Wat gebeurt er met je als je ontspannen zonder afleiding in het moment kunt verwijlen? Misschien is die sensatie hoogstpersoonlijk. Als ik bijvoorbeeld buiten ben, wordt het soms zo stil in mij, dat ik de gelukzaligheid die dan onverwacht mijn lijf binnen golft kan waarnemen.'
'Ik ervaar een vrede die mijn verstand te boven gaat'
'Laatst gebeurde me dit ook in groot gezelschap. In een kerk zond de voorganger de kinderen heen. Een van de peuters sprong toen vol vreugde door het gangpad. Zacht zonlicht speelde tikkertje met zijn beentjes. Het was alsof het kind werd opgetild.
Omdat ik daar getuige van mocht zijn, werd ik overspoeld door geluk.
Nu sta ik verscholen onder rood verkleurende bladeren, terwijl er zojuist uit de stal losgelaten paarden komen aan gegaloppeerd. Hun uitzinnige genot zet de wereld in lichterlaaie.
In dit gouden moment verblijvend, ervaar ik een vrede die mijn verstand te boven gaat. Ik wens het iedereen toe.'
Elke week een nieuwe column van Annemiek in je mailbox?
Schrijf je dan in voor de KRO-NCRV inspiratienieuwsbrief
