'Het woord vakantie is afgeleid van het Latijnse werkwoord vacare, dat ‘leeg zijn’ en ‘open staan’ betekent. Er is dus geen enkele reden om een hekel te hebben aan de veel te vaak gehoorde vraag: ‘Ga je nog op vakantie?’ 

Leeg en open ben ik min of meer altijd, dus het antwoord is immer ja. Wat echter met de vraag bedoeld wordt, is of men ergens de toerist gaat lopen uithangen. En als ik nou iets nooit wil zijn is het wel toerist. 

Dat men consumerend en vervuilend langs velden en herbergen gaat, waar anderen zich voor je uit dienen te sloven. Toeristen kijken zelden blij. Logisch, als je voor je vakantiegeluk geheel afhankelijk bent van het hotelbed, het dinerbuffet, het uitzicht en het weer.'

'Betekent dit dat ik niet van reizen houd? Dat wel. Nieuwsgierig als ik ben zou ik het liefst de plaatselijke taal spreken en ergens aan het werk gaan om ’s lands wijs te verstaan. Anders blijf je toch een toeristische voorbijganger die de wereld beziet via de half geblindeerde vensters van je denkbeelden. 

Best geestig om een hekel te hebben aan toerist zijn, maar wel te snakken naar vakantie: vrij van verplichtingen, ontvankelijk voor wat zich aandient. 

Misschien ben ik een pelgrim die gewoon wil talmen bij de ontluikende lente. In een kloostertraditie wordt dat vacare Deo genoemd: leeg worden voor God.'