Racisme, polarisatie, toenemende ongelijkheid: journalist, schrijver en documentairemaker Clarice Gargard is bezorgd over de huidige staat van de wereld. Ze ziet deze wereldproblemen niet alleen elke dag op het nieuws, het raakt haar ook persoonlijk. 

Haar columns en betrokkenheid bij de Anti-Zwarte Piet-beweging ontketenden in 2020 een stroom aan haat, racisme en bedreigingen. Een aantal mensen werd hier zelfs voor veroordeeld. De gebeurtenissen raakten Clarice enorm, maar het verbitterde haar niet. 

Een zachte tegenbeweging

Want ondanks alles voelt ze ook hoop, vertelt ze aan Annemiek Schrijver in De verwondering. Ze is ervan overtuigd dat er verandering in de lucht hangt en dat een rechtvaardigere wereld echt mogelijk is. 'Je ziet dat er een tegenbeweging gaande is. Overal staan mensen op die zeggen: "Tot hier en niet verder. We moeten het anders doen".'

Daarbij is één ding onmisbaar: liefde. Voor de ander én voor jezelf. 'Als je hard bent naar jezelf, ben je dat ook naar je buurman. Oordelen die je over een ander hebt zijn vaak projecties van hoe je over jezelf denkt.' 

Een liefdevolle revolutie

Op die manier heeft liefde de kracht om een revolutie te ontketenen, legt Clarice uit. 'Als je vanuit een liefdevolle overtuiging leeft, waarbij liefde een daad is en niet alleen maar een gevoel, dan transformeert alles om je heen.' 

In De verwondering roept ze dan ook iedereen op zich aan te sluiten bij deze liefdevolle revolutie. En of je nou de barricade op gaat tijdens grote protesten óf wat vaker een glimlach schenkt aan anderen; elke bewuste actie is van waarde. 'Niet iedereen hoeft een Martin Luther King of Greta Thunberg te zijn. Kijk naar wat jouw talent is en zet dat bewust in.' 

Kracht én valkuil

Toch heeft haar onvermoeibare inzet voor een rechtvaardigere wereld ook een keerzijde. Na jarenlang hard werken kreeg Clarice een burn-out, waardoor onverwerkt verdriet uit haar jeugd aan de oppervlakte raakte.

Clarice haar jeugd werd getekend door oorlog en ontworteling. Als vierjarig meisje vluchtte ze met een deel van haar gezin voor de burgeroorlog in Liberia. Dat leerde haar zelfredzaam te zijn, iets wat zowel een kracht als een valkuil bleek te zijn. ‘Op een bepaalde manier heb ik altijd mezelf moeten redden. Ik heb mezelf ingeprent dat hard werken en aan je eigen grenzen voorbijgaan prijzenswaardig is, in plaats van zorgwekkend.'

Dankzij therapie en de nodige rust herstelde Clarice van haar burn-out. Waar haar leven eerst vooral in het teken stond van hard werken, weerstand bieden en ruimte opeisen, komt er nu steeds meer ruimte voor zelfliefde en vertraging. En juist die zachtheid heeft de kracht om de wereld te veranderen. 

De verwondering met Clarice Gargard is te zien op zondag 15 februari om 08.25 uur bij KRO-NCRV op NPO 2.