Al jaren staat zangeres en theatermaker Leoni Jansen in de wereld van muziek garant voor kwaliteit. Ze maakt spectaculaire voorstellingen, zoals met de African Mama’s en Daughters of Africa. Ook organiseerde ze een operafeest voor kinderen, maakte cd’s, trad op met pianist Polo de Haas en met Carel Kraayenhof. Met enige moeite leert ze deze successen te in haar carrière te vieren.  

Ondanks de concurrentie van andere artiesten, weet Leoni altijd haar eigenheid te behouden in de muziekwereld. ‘Het is belangrijk dat je jezelf traint in het niet vergelijken met anderen. Ik heb mezelf daarom altijd omringd met prachtige, jonge zangeressen en geleerd om daar genot vandaan te halen. Dat we er allemaal mogen zijn.’

Onuitputtelijke liefde

Van haar grote liefde Onno leerde ze om zichzelf onvoorwaardelijk lief te hebben. Helaas kwam hij vijf jaar voor de opnames van deze aflevering na een kort ziektebed te overlijden. In de periode van rouw leerde ze van dag tot dag te leven. ‘Ik had nooit gedacht dat dit mij zou overkomen, maar het is nu zo. Ik ging elke dag denken: vandaag lukt het me en morgen zien we weer verder.’ Alvast bang zijn voor het verdriet dat gaat komen, heeft volgens haar geen zin. ‘Neem geen voorschot op verdriet.’ 

Ondanks het gemis, leerde ze het gevoel van wanhoop hanteren en ervoer hoe haar geliefde een onuitputtelijke bron van liefde bleef. ‘Ik heb vierentwintig jaar de hoofdprijs gehad en ik bouw nog steeds verder op de goede jaren die we samen hebben beleefd.’

Vertrekkend schip

In de uitzending leest ze haar dierbare tekst voor: een gedicht van de Canadese bisschop Brent. Daarin beschrijft hij een vertrekkend schip dat zich aan het zicht van de toeschouwers onttrekt, maar dat elders vol blijdschap wordt opgewacht: ‘Daarom houd ik zo van kunst: het geeft woorden aan ons gevoel en kan eeuwig doorgaan.’

Bekijk hier de aflevering met Leoni Jansen