In 1993 wordt de stad Nijmegen opgeschrikt door een serieaanrander: de Nijmeegse "jogger", een man in hardloopkleding die vrouwen aanrandt en bedreigt met een groot mes. In korte tijd worden maar liefst elf vrouwen slachtoffer van hem.
 

Ik bleef gillen 

Mariëlle: 'Het was 6 januari 1993. Ik was 22 jaar en studeerde in Nijmegen. Het was een druilerige avond en ik fietste van volleybal naar mijn kamer in Dukenburg. Ik fiets langs een man in joggingpak die zijn veters aan het strikken is en in het voorbijgaan wil ik eigenlijk nog iets zeggen als: 'lekker weer om te gaan hardlopen'. Maar ineens kom ik met een ruk tot stilstand. Hij heeft me bij mijn bagagedrager gepakt en zet gelijk een groot mes op mijn keel. Doodsangst. Er was niemand daar.'

'Er ging van alles door me heen, wat wil hij van me? Eerst dacht ik: hij wil me beroven! Daarna dacht ik dat hij me wilde aanranden of verkrachten. Tot slot dacht ik: hij wil me vermoorden! Ik heb keihard gegild en ik bleef gillen: 'Nee!' Ik wist dat ik nooit meer in mijn leven zo hard zou gillen. Hij liet me los en ik kon wegkomen. In totale shock. Mijn hospita heeft de politie gebeld.'
 

Verder leven met een trauma 

Ondanks de vele slachtoffers en een duidelijk signalement wordt de dader nooit gepakt. Maar zijn slachtoffers, onder wie Mariëlle en Jolanda, moeten wel verder leven met wat hij heeft aangericht. Net als Jolanda stopt Mariëlle het trauma weg en gaat door met haar leven. Mariëlle: 'Ik heb het in mijn eentje gedragen en probeerde het zelf op te lossen. Slachtofferhulp wees ik af. Als ik de afwas deed en een groot mes in mijn hand had dat ik moest afdrogen, dan dacht ik er altijd aan.'

Er moet gerechtigheid komen

En dan ziet Mariëlle de docuserie App me als je thuis bent, waarin Jolanda haar verhaal vertelt. 'Dit is ook mijn dader, dacht ik. Dit is ook mijn verhaal. Het hielp mij dat zij haar verhaal deed, het gaf me rust. Deze zaak krijgt eindelijk na al die jaren een stem, zo voelde het! En nu zij mij is voorgegaan, durf ik ook mijn stem te laten horen. Er mag over gepraat worden, al is het lang geleden. Het geeft een soort lichtheid, sinds ik weet dat zij er is.' 

Jolanda vult aan: 'Er gaat ineens een deur open als iemand dezelfde dader heeft. Al die jaren had ik het gevoel dat ik de Nijmeegse zaak onder de aandacht moest brengen. Iemand moet ervoor zorgen dat er gerechtigheid komt, en dat ben ik. Als een opdracht zeulde ik dat met me mee. En nu sta ik daar niet meer alleen voor.'

Eindelijk antwoorden

Na twee lange telefoongesprekken is het tijd dat Jolanda en Mariëlle elkaar ontmoeten. In Nijmegen. Jolanda: 'Ik heb volgens mij nog nooit iemand zo lang vastgehouden in een omhelzing. Al die jaren heb ik de wens gehad om andere vrouwen die slachtoffer zijn van deze dader te ontmoeten, maar dat werd niet aangereikt als mogelijkheid. En nu ik Mariëlle omhelsde, had ik zoiets van: nu ik je heb, houd ik je vast!' 

Mariëlle vult aan: 'Een knuffel voor alles wat er ooit is gebeurd, dat we dit allebei hebben meegemaakt. Ik heb altijd met zoveel vragen rondgelopen en nu krijg ik antwoorden. Ik sta hier niet meer alleen in en dat geeft me rust en helpt me in een stuk verwerking.'
 

Meer oog voor slachtoffers

Jolanda pleit voor dit soort ontmoetingen, tussen medeslachtoffers van dezelfde dader. 'De focus ligt op het pakken van de dader en het rondkrijgen van de rechtszaak. Laten we wat meer oog hebben voor wat slachtoffers nodig hebben. Hoe helend het is om medeslachtoffers van dezelfde dader te ontmoeten. Het geeft de bevestiging dat iets echt gebeurd is en dat de impact legitiem is. Maar ook wordt het minder persoonlijk; het had niets met mij te maken dat het is gebeurd.'

Samen strijdbaar

Zowel Jolanda als Mariëlle voelen zich strijdbaar. Mariëlle: 'Het voelt onaf doordat er nooit een dader is gepakt. Ik kwam er met Jolanda achter dat hij Jolanda op 5 januari heeft aangerand en 24 uur later, op 6 januari, heeft hij mij aangevallen.' 

Jolanda voelt de frustratie. 'Ongelooflijk dat hij zo heeft huisgehouden en nooit is gepakt. We hebben allebei de vechtlust om de Nijmeegse zaak weer onder de aandacht te brengen. Misschien dat iemand meer weet en zich nu wel durft te melden? Ook hopen we met nog meer vrouwen in contact te komen die ook slachtoffer van hem zijn. Samen krijgen we meer voor elkaar.'

Mensen die naar aanleiding van dit artikel in contact willen komen met Jolanda en Mariëlle kunnen zich melden bij de redactie: appmeredactie@kro-ncrv.nl