Het kan haast niet anders dat Marciano (32) op een dag de Nijmeegse Vierdaagse loopt. Hij groeit ermee op en moedigt zijn vader aan die het wandelspektakel bijna 25 keer uitloopt. Marciano is aardig op weg om in diens voetsporen te treden. ‘Waarschijnlijk loop ik ook dit keer met tranen in mijn ogen over de finish.’
Een valse belofte
Marciano’s grootouders komen van het Molukse eiland Saparua in 1951 met de boot naar Nederland. Hoewel de belofte door Nederland wordt gedaan dat ze spoedig terug kunnen naar de Molukken als vrije staat, wordt die belofte nooit ingelost. En zo groeit Marciano op in een Molukse gemeenschap in Bemmel.
Marciano is een positieve jongen waarbij de Vierdaagse helemaal is ingebakken. Marciano: ‘Ik stond als kind langs de weg wandelaars te supporten. Het was altijd een happening.’
'Mijn moeder riep: Marciano, wat heb je gisteravond gedaan in de stad?!'
‘Wat heb je gedaan?’
Samen met zijn vader Lesley loopt Marciano helaas nooit. Zijn vader is ‘pas’ 68, maar krijgt in 2011 op de derde dag van de Vierdaagse tijdens de Zevenheuvelenloop een hartstilstand. Marciano vertelt: ‘In principe was hij al dood. Even verderop stond een motorambulance. Iedereen schoot te hulp en mijn vader kon gereanimeerd worden. Hij werd met spoed naar het ziekenhuis gebracht.’
Marciano is op dat moment thuis met zijn moeder. ‘Ik stond onder de douche en mijn moeder was aan het koken voor mijn vader. We waren aan het wachten tot hij thuiskwam. Toen werd er aangebeld door twee agenten. Mijn moeder riep naar mij: ‘’Marciano, wat heb je gisteravond gedaan in de stad?!’’’
Lees meer persoonlijke verhalen, schrijf je in voor de nieuwsbrief Persoonlijke verhalen
Lees onze privacyverklaring
Met spoed naar het ziekenhuis
Maar het gaat om Marciano’s vader. Met gillende sirenes worden Marciano en zijn moeder naar het ziekenhuis gebracht waar ze Lesley in coma aantreffen. ‘Het was heel schokkend. Het was gewoon een fitte man.’
Het is afwachten wanneer hij uit zijn coma ontwaakt. ‘Ik stond op een moment alleen in de kamer bij hem en zei: ‘Ik heb even ontspanning nodig dus ik ga vanavond de stad in. Daarna kom ik weer terug om bij u te slapen.’ Na drie dagen wordt Lesley wakker. Uiteindelijk komt hij er helemaal bovenop.
Een paar uurtjes slaap
Vader Lesley mist de Vierdaagse ontzettend. Maar weer meelopen is volgens zijn artsen geen optie. Wel kan hij zijn zoon aanmoedigen. Marciano hoopt dit jaar het evenement voor de negende keer uit te lopen. Tien keer deed hij mee. ‘In 2011 ging ik na de eerste dag even de stad in. Ik was ook gewoon een feestende puber. Het idee was een paar uurtjes te slapen om de volgende dag weer te lopen. Maar dat liep anders, ik viel uit.’
Niet verbitterd
Dit jaar hoopt Marciano op een groots onthaal bij de finish. ‘Onder de Molukse gemeenschap is het bekend dat wij als een groep lopen.' Al een aantal jaar loopt hij de Vierdaagse met een extra missie. Hij zet zijn kilometers in als sponsorloop voor onder meer Free Maluku Foundation.
Marciano: ‘Ik wil niet alleen stilstaan bij ons verleden, maar ook iets betekenen voor de mensen die nu op de Molukken wonen.’
'Ik voel de pijn van mijn opa’s en oma’s, maar ik wil daar niet in blijven hangen'
Hij vervolgt: ‘Dit jaar in het kader van 75 jaar Molukkers in Nederland is een mooi moment om onze stem te laten horen. Waarschijnlijk loop ik met de tranen over mijn wangen de laatste kilometers.’
Marciano is niet verbitterd over het lot van de Molukse gemeenschap. ‘Ik voel de pijn van mijn opa’s en oma’s, maar ik wil daar niet in blijven hangen. Het zou mooi als we terug kunnen naar een vrije staat. Maar aan de andere kant heb ik hier alles opgebouwd.’
De jongen van de Vierdaagse
En ook de Vierdaagse speelt een grote rol in zijn leven. ‘Het geeft een kick. Het is echt zó mooi om hieraan mee te doen. Als ze mijn naam noemen wordt de Vierdaagse daar meteen aan gekoppeld: dat is die jongen van de Vierdaagse.’
Het gevoel van de Vierdaagse
In deze reeks maken we kennis met vier Vierdaagselopers. Opa Nico, bijna 80, loopt voor de dertiende keer mee. De Molukse Marciano (32) staat voor de negende keer aan de start. Loraine is ongeneeslijk ziek en loopt de Vierdaagse voor het eerst. Oud-politieagent Alex (61), die leeft met PTSS, zoekt tijdens het wandelen rust in de drukte. Vanaf 21 juli zijn ze te zien in Het gevoel van de Vierdaagse.
