Niet echt handig 

De Vierdaagse lopen met PTSS? ‘Echt handig is het niet’, moet Alex toegeven. ‘Als je mijn triggers weet, dan weet je dat je mij niet van achter moet benaderen en ineens een arm om mij heen moet slaan. Ook de drukte en duwen is niet fijn.’ Lang geleden loopt de sportieve Alex al vier keer de Vierdaagse. Vorig jaar doet hij voor het eerst weer mee sinds hij PTSS kreeg.

Reeks aan incidenten 

Alex gaat in 2021 met medisch pensioen en sindsdien ziet zijn leven er heel anders uit. Aan dat besluit gaat een reeks incidenten vooraf. Jarenlang maakt hij heftige gebeurtenissen mee, maar telkens krabbelt hij weer op. Zijn emmer blijft vollopen, zonder dat die wordt geleegd.

Het eerste incident speelt zich af in 1997 bij een wedstrijd tussen Ajax en Feyenoord. Alex, zelf een Ajax fan, is daarbij aanwezig met de politie. 

Hij vertelt: ‘Een supporterstrein van Feyenoord werd belaagd door Ajacieden. Stenen vlogen in het rond. Wij wilden ingrijpen, maar ik werd geraakt op mijn helm en vervolgens door de Ajaxsupporters gejonast en tegen een rijdende trein gegooid. Doordat ik onder het holle perron terecht kwam, kan ik dit navertellen.’ 

In behandeling 

In 2008 komt het incident bij Alex naar boven. Hij komt bij een bedrijfsarts die is gespecialiseerd in PTSS. ‘Hij liet mij een paar testen maken en concludeerde dat ik PTSS had. Ik wist niet eens wat dat was. Ik was vroeger militair, maar ik was nooit op uitzending geweest. Dus hoe kon dat? De arts legde uit dat mijn dossier niet mals was en raadde een behandeling aan.’

Dat doet Alex en hij laat al snel wenselijk gedrag zien om weer te kunnen werken. Hij voelt de druk van zijn leidinggevende. ‘Maar ik ging te snel weer aan de slag.’ 

De schuld krijgen

Er volgen nieuwe traumatische gebeurtenissen op zijn werk waarbij Alex twee jonge kinderen uit het water haalt die zijn verdronken. Bij een ander incident racet Alex naar een melding waarbij een baby in zijn armen overlijdt. De moeder geeft in haar emotie Alex de schuld. 

Wakker liggen

Sinds 2021 is hij met medisch pensioen. Van veel van wat Alex meemaakte ligt hij nog iedere week wakker. Maar hij heeft een nieuwe roeping gevonden in zijn leven wat troost biedt. Via het Veteranen Instituut belandt hij in een programma voor politieagenten die zijn uitgevallen met PTSS. 

Alex: ‘Eén van de thema’s ging over zingeving: wat ga je nu verder doen in je leven? Ik besloot mijn sportiviteit hier te gebruiken.’ Hij begint een wandelclub voor veteranen en oud-collega’s met PTSS. Dat groepje wordt groter en groter.’ En zo wandelt hij iedere week met zo’n 25 man.

Steeds meer mensen doen mee

Eén van de veteranen uit de wandelclub stelt een nieuw doel en legt Alex het idee voor de Vierdaagse voor. De eerste dag is een drama, omdat er duizenden mensen in het startvak staan. Alex draagt oordoppen en een pet die eventueel zijn ogen kan bedekken. 

Alex: ‘Iedereen stond te duwen en wilde naar voren. Maar we liepen hem uit en het was een hele mooie ervaring. Voor veel mensen is het een feest met muziek, lekker uit en drinken. Maar dat gaat voor ons niet op. Het mooist vind ik dat we hiermee kunnen laten zien dat er naast PTSS een hoop andere dingen mogelijk zijn.’

Elkaar gunnen 

Dit jaar lopen er nog weer wat meer van de wandelclub mee. Alex: ‘Het doel voor de aankomende editie was meer veteranen die meelopen. Vorig jaar hebben we laten zien dat het mogelijk is. Nu lopen er weer twee man extra mee. En nu al geven mensen aan dat ze volgend jaar mee willen doen. Daar doe ik het voor. Ik vind het mooi om dit andere mensen ook te gunnen.’