Robin Frings werd doof als gevolg van een hersenvliesontsteking toen hij anderhalf jaar oud was. Als kind werd hij omringd door veel andere mensen uit de dovengemeenschap; hij ging naar een speciale school voor dove kinderen en Nederlands Gebarentaal werd zijn eerste taal. Binnen de dovengemeenschap voelde hij zich gezien en begrepen.

Er niet bij horen

Maar dat gevoel veranderde toen Robin overstapte naar het reguliere onderwijs. ‘Op de dovenschool heb ik me nooit eenzaam gevoeld’, legt hij uit. ‘Maar daarna wel.’ 

Robin worstelde met schaamte en onbegrip. Hij voelde zich anders, twijfelde aan zijn taalvaardigheid en moest voortdurend uitleg geven over zijn doofheid. Dat hij ook vaak een gebarentolk bij zich had, maakte het er allemaal niet beter op. 

Deze jaren kenmerkten zich door onzekerheid, eenzaamheid en het gevoel niet volledig mee te kunnen doen. 

Eenzaam in een groep mensen

Robin is volledig doof, maar met het cochleair implantaat dat hij draagt kan hij ongeveer dertig procent de omgevingsgeluiden horen. 'Dat is soms helpend, maar ook intens', vertelt hij. 

In groepen met horende mensen kost het hem soms zo veel energie om gesprekken te volgen, dat hij zich liever terugtrekt. ‘Dan voel ik me alleen, ook al ben ik onder de mensen.’ 

Ook zijn vriendin Lisa merkt op dat hij soms moeilijk mee kan komen in gesprekken. ‘Maar we hebben afgesproken dat ik niet altijd voor hem ga tolken, want dan wordt onze verhouding scheef. Ik ben zijn vriendin, niet zijn tolk.’ 

Dat zorgt ervoor dat Robin zich al zo'n twintig jaar regelmatig eenzaam voelt. 'Ik hoop dat ik dat gevoel niet meer ga hebben', vertelt Robin geëmotioneerd. 'Tuurlijk komt het allemaal goed, maar het is soms even zoeken wat me helpt.'

Jezelf staande houden

De geboorte van zijn dochtertje Meau was een grote verrijking van Robins leven. Op de momenten dat gesprekken langs hem heen gaan, vindt hij bij haar zijn toevlucht. ‘Dan speel ik met haar. Dat geeft me afleiding en doet me heel erg goed.’ 

Naast zijn liefde voor Lisa en Meau, zijn er nog meer manieren waarop Robin zichzelf staande houdt in een wereld die soms niet voor hem gemaakt lijkt te zijn. Sport is een belangrijke uitlaatklep, net als de verbinding met andere dove mensen én sociale media.

Een rolmodel voor anderen

Op Tiktok en Instagram geeft hij zijn volgers een kijkje in zijn leven als doof persoon en brengt hij gebarentaal onder de aandacht. Dat alles vanuit één missie: doven, slechthorenden én horenden met elkaar verbinden. In zijn ideale wereld spreekt iedereen gebarentaal en daar maakt hij zich iedere dag hard voor. 

Waar Robin zich vroeger vooral schaamde voor zijn doofheid, omarmt hij die nu. Hij speekt nu over Doof, met een hoofdletter D – als identiteit, cultuur én kracht. Het dove rolmodel dat hij zelf als kind zo nodig had, kan hij nu zijn voor andere doven en slechthorenden.