25 december, 1e kerstdag
Verkondiging door pastoor Jules Dresmé tijdens de hoogmis op 1e Kerstdag, St. Vituskerk in Hilversum.
Lezingen:
Jesaja 52, 7-10
Hebreeën 1, 1-6
Johannes 1, 1-5.9-14
“En het woord vlees geworden. En het heeft onder ons gewoond.”
Dat is wat we net hoorden. Dit is het kerstverhaal van de evangelist Johannes.
Geen stal, geen Bethlehem, geen engelen, geen Maria of Jozef, geen Kind. Allemaal niet. Dat klinkt wel even anders dan het Kerstverhaal dat we zo koesteren en kennen. En in de kerststal staat. Maar nee dus. Johannes heeft zijn eigen verhaal. Een ander geluid, zou je kunnen zeggen. Een andere manier van vertellen. Maar het gaat uiteraard wel over hetzelfde, over kerstmis. Hoe dan?
St. Jan heeft het niet over Christus, maar over het “Woord”. Hij bedoelt natuurlijk niet één woordje of zo. Maar dat Woord staat voor: Wijsheid. God houdt zich aan zijn Woord, sterker nog, Hij geeft het ons. Je kunt niet dichtbij genoeg komen en duidelijk genoeg zijn, heeft God misschien wel gedacht.
Ja al heel lang vóór ons, duizenden jaren al, werd er uitgekeken naar de Messias. Daarvan spraken al eeuwen de profeten Het zou een keer gebeuren. Hij zou komen. Die mens die een definitieve draai aan Godsvolk en de wereldgeschiedenis zou geven. En te beginnen met Gods eigen volk. En mogelijkheid om een nieuw begin te maken. Reden om blij te zijn. Want Hij komt in een puinhoop. Tenminste dat hoorden we in de 1e lezing.
'Barst uit in gejubel allen tegelijk, puinhopen van Jerusalem, want de Heer heeft zijn volk getroost. De puinhopen van de kerk en de wereld. Klinkt stevig, typisch profetentaal. Tikje overdrijven, dan klinkt het sterker. Maar het gaat over nu uiteraard. Niet van ooit vroeger of zo, Wellicht ook ongetwijfeld. Het is immers een oud verhaal. Maar aan ons verteld, aan u, aan ons allemaal, aan heel de wereld. NU. Opnieuw, telkens weer herhaald. Hoe lieflijk op de bergen zijn de voeten van de bode die vrede verkondigt.
God begint er telkens weer over. Daar komt Kerstmis in beeld.
Nadat God vroeger al vele malen en op allerlei manieren tot mensen van allerlei generaties had gesproken door de profeten, heeft Hij nu tot ons gesproken door de Zoon. Over hoe het beter kan, over herstel, over vrede. Het christelijk geloof, de kerk, de wereld. Kijk rond, veel dreiging, verwarring, onenigheid, mensen angstig, onzeker. Een ommekeer een nieuw begin. Dat is het verhaal wat we willen horen. Van puinhoop naar hoop! Dat verhaal is welkom. Positief.
Gods plan van herstel, van omkeer, naar verbetering van verhoudingen, van gemeenschap en vrede.- Grote woorden. Maar hoe gaan ze landen nu bij ons. Hoe kunnen ze werkelijkheid worden.
Het moet landen, Gods plan, dat plan niet door mensen bedacht, wel om door mensen omhelsd te worden, Zijn Wijsheid, Zijn woord. Nog even Johannes hierover. ´In het begin was het Woord, en Woord was bij God, en het Woord was God.’ Deze was in het begin bij God. Klinkt als een soort geheimzinnige formule. Woord van wijsheid, kans voor vrede. En die wijsheid heeft handen en voeten gekregen, een lichaam, Christus. Dat is wat we met Kerst vieren, de Zoon, geboren lang geleden, Hij begint. Daar kwam ie voor. Plan van God, in Christus, werk in uitvoering. God dichtbij Een goed plan. Ter navolging.
Nu wij. Blijven we omlaag kijken naar de schermpjes van onze telefoons en computers, onze eigen wereld. Of kijken we omhoog. Naar wat van God komt, zijn kerstgeschenk.
Fijn dat u er bent en dat u meeviert. Dan kunnen we het horen, geloven, leren begrijpen, Een nieuw geluid is het, anders dan in de wereld, uniek, een blij geluid, als een kerstklok zeg maar, beierend. Spits de oren. Hoort u het ook. Sla de ogen op, kijk omhoog. Uniek, nieuw zicht, licht dat verheldert. En dat Woord wil landen in ons, in deze gemeenschap van allen die ernaar willen horen, erin geïnteresseerd zijn. Voor oudere mensen hoop in bange dagen, voor jonge mensen gemeenschap, antwoorden, perspectief!
God zoekt dragers van die boodschap. Precies wat de engel Gabriël, Gods gabber, in het kerstverhaal deed. Eerst Maria, doe je mee.God heeft je nodig, Oké, zie de dienstmaagd des Heren.Toen Jozef, die wou er stilletjes tussen uit knijpen. Nee, blijven. Ik heb je nodig. Oké,hij deed mee. En de herders ze kwamen met hun kuddes, als de pastores die het overal moesten doorvertellen, zoals ik nu doe aan u. En de os en de ezel die waren er al sinds Jesaja voor gewonnen!
Zullen en willen wij als kerkgemeenschap en als mensen van goede wil, nu dat nieuwe lichaam zijn. Drager van Christus, vol van dat Woord, Uitvoeders van Gods plan. Geleid door de hemelse mindset, de Geest van God. Kerkgemeenschap, parochie wonend bij de wereld. Samen kan het, dan wordt het pas echt concreet. Dan kan de wereld aan ons zien, wat God bewerkt
Vrede!
Zalig Kerstmis.
