In een wereld vol onzekerheid zoeken veel mensen naar houvast. Voor presentator Joris Linssen draait het vooral om een eerlijkere wereld. Hij wil opstaan tegen onrecht. ‘De meerderheid van de bevolking heeft wél goede bedoelingen, het zou mooi zijn als dat geluid luider klinkt.’ Wat geeft zijn leven betekenis?
Wat betekent zingeving voor jou persoonlijk?
Joris Linssen: ‘Hoe kan ik mensen enthousiasmeren om op te staan tegen onrecht? Die vraag voelt voor mij als de kern van zingeving.
Een jaar geleden raakte ik betrokken bij een bijzonder verhaal in Kampen. Daar leeft het gezin Babayants uit Oezbekistan al anderhalf jaar ondergedoken in een kerk. Ze wonen nu twaalf jaar in Nederland, maar worden met uitzetting bedreigd. Zolang ze binnen de kerkmuren blijven, waar onafgebroken diensten plaatsvinden, kunnen ze niet uitgezet worden. Ze leven in feite in een gouden kooi.
Het gezin inspireert mij enorm. Maar ook de lokale kerkgangers: bescheiden mensen die voelen dat het anders moet. Het zijn moedige mensen die zich bijna excuseren dat ze opstaan. In die kerk voel ik een soort heilig vuur branden. Die positiviteit is waardevol, ik vind het geweldig.
Polarisatie en negativiteit zijn tegenwoordig in de mode. De wereld kent veel slechte leiders. Maar tegelijkertijd heeft een grote meerderheid van de Nederlandse bevolking wél goede bedoelingen. Het zou mooi zijn als dat geluid luider klinkt.
Compassie, dat is voor mij zingeving.’
Hoe ga jij om met tegenslagen?
‘Toen ik jong was, scheidden mijn ouders. Mijn moeder kreeg toen een nieuwe vriend, een man met een ongelofelijk heftig levensverhaal. Toch was zijn lijfspreuk: de ware levenskunst is om van iets negatiefs iets positiefs te maken. Dat is ook de leidraad voor mijn leven geworden.
Daarnaast ben ik gezegend met een slecht geheugen. Als er een deur dichtgaat, zoek ik naar een nieuwe uitgang. Ik ga niet snel bij de pakken neerzitten en vergeet tegenslagen eigenlijk best snel.’
‘Het is niet gezond om perfectionistisch te zijn, dat sloopt je’
Welke keuze zegt echt iets over wie jij bent?
‘De middelbare school vond ik maar geestdodend en ik ervaarde weinig ruimte voor creativiteit. Ik was best wel een opstandig type en op een gegeven moment dacht ik: ik stop er gewoon mee. Dat besloot ik op mijn zeventiende verjaardag. Toen had ik opeens zoveel tijd, ik begon muziek te maken en genoot volop van het nachtleven. Toch was dat het ook niet voor mij.
Ik ging weer terug naar school. Het is de meest leerzame keuze die ik ooit heb gemaakt. Dat is eigenlijk een beetje wat het leven is. Niemand is foutloos. Het is heel gezond om verantwoordelijkheid te nemen voor wat je doet en daarvan te leren. Het is niet gezond om perfectionistisch te zijn, dat sloopt je.’
‘Soms moet je stoppen met iets, om ruimte te maken voor iets nieuws’
Welke gebeurtenis in je leven heeft jou geïnspireerd?
‘Met de programma’s die ik maak ontmoet ik veel inspirerende mensen. Voor Boeddha in de polder maakte ik onlangs een reis naar Engeland op zoek naar compassie en medemenselijkheid. Daar ontmoette ik Emma. Een ex-bankier wiens leven van het ene op het andere moment compleet veranderde.
Ze leidde een superluxe leven totdat een gewapende man haar hotelkamer binnendrong en haar met de dood bedreigde. Op dat moment flitste door haar hoofd: wat heeft mijn leven eigenlijk betekend? Sindsdien heeft ze haar leven radicaal omgegooid. Nu leeft ze als boeddhistische non in een Engels kustplaatsje. Ze heeft afstand gedaan van de materiële zaken in haar leven.
Door haar heb ik geleerd hoe leeg het kapitalisme is en hoe rijk spiritualiteit kan zijn. Soms moet je stoppen met iets, om ruimte te maken voor iets nieuws.’
