O internet: soms lijk je enkel te bestaan uit mensen die ruzie of slechte grappen maken, maar soms ben je een bron van hoop. In dit geval in de vorm van een virtual reality-gemeenschap van kids die uit noodzaak hun eigen gebarentaal ontwikkelden.
Taal is een diepmenselijk instinct. Zet een groep dove kinderen bij elkaar zonder ouders en ze ontwikkelen zelf hun eigen taal, zonder dat van anderen te hebben geleerd. Dat de behoefte om jezelf talig te uiten ook op andere plekken naar voren komt blijkt uit een video die onlangs op YouTube verscheen. Die gaat over dove kids die binnen virtual reality hun eigen hangout en gebarentaal ontwikkelden.
Het levert surrealistische, ontroerende beelden op. Terwijl een Winnie the Poohavatar stilzwijgend in de hoek van het scherm in het luchtledige staart, vertelt ‘Ray’, een doof kind met een animeschoolmeisjeavatar in de eigen speciale virtual realitygebarentaal hoe die als zesjarige gepest werd met doofzijn. “I had a hard time socializing and I tried to make new friends, but I just couldn’t”, vertelt de ondertiteling. De kinderen die haar pestten begreep ze niet eens, maar alles veranderde toen ze een nieuwe vriend kreeg, David. David hielp Ray positiever in het leven te staan.
De video is te zien op het kanaal van YouTuber Syrmor. Zijn hele kanaal bestaat uit interviews die hij houdt met mensen in virtual reality, waar verrassend genoeg soms heel intieme, warme portretten uit naar voren komen (zie bijvoorbeeld dit gesprek met een jongen die bij zijn moeder werd weggehaald na een inval van de FBI). In de video spreekt Syrmor met VRgebruiker QQuentin over de door MrDummy_NL (een Nederlandse VRgebruiker) gemaakte ‘Sign World’. Dat is een plek in VR waar je Amerikaanse gebarentaal (ASL) en Nederlandse gebarentaal kunt leren, en verder spelletjes als Pong met elkaar kunt spelen.
‘Sign World’ is onderdeel van Helping Hands, een in eind 2018 opgerichte community van mensen die het gesprek met dove mensen online en in VR wil aanmoedigen en vergemakkelijken.
Op verschillende borden in ‘Sign World’, een digitale ruimte dus, staan knoppen die je kunt aanklikken om bruikbare termen als ‘what’s up?’ en ‘goodbye’ uitgelegd te krijgen, zodat je die in gebarentaal kunt gebruiken. Op een videoscherm ernaast laat een VRanime personage vervolgens zien hoe je dat gebaar maakt.
Die gebaren zelf zijn ook interessant. VRjoysticks die nu worden gebruikt brengen een beperking met zich mee: ze registreren niet precies welke vingers je beweegt, terwijl vingerbewegingen voor ‘gewone’, offline gebarentaal wél worden gebruikt. Om gebruikers van die joysticks zich toch in VRgebarentaal uit te laten drukken, worden nieuwe gebaren bedacht. Zo ontstaat een taal die uniek is voor VRchat.
Het is met name hartverwarmend hoe graag mensen in de ruimte elkaar woorden willen uitleggen en hoe gretig anderen gebarentaal willen leren. De eerder genoemde Ray is een goed voorbeeld, maar ook de oprichter van Helping Hands, Papa Thelius, lijkt er aardig wat tijd en werk in te steken.
Op een bepaalde manier is deze gemeenschap wat mensen ooit van het internet hoopten. Door het technologisch gezien makkelijker te maken met andere mensen te verbinden, zouden gemeenschappen ontstaan die kennis en andere zaken zouden delen. Dat het vaak anders loopt, zie je bijvoorbeeld elke seconde van de dag op Twitter. Maar dat het ook goed kan gaan, zie je in deze video.
Als je meer wil weten over Helping Hands, of zelf een bijdrage wil leveren, kijk dan hier. De hele video van Syrmor zie je hier:
