Aanstaande zaterdag brengt Petrus in het land een bezoek aan Rijnsburg. Daar gaat het programma langs bij Stichting Werkgroep De Ruyter, die zich al meer dan 35 jaar inzet voor mensen en instellingen in de armste gebieden van Oost-Europa.
Vanuit haar christelijke identiteit ondersteunt de stichting lokale projecten en organiseert zij (nood)hulptransporten. Daarbij worden onder meer kleding, voedsel en dekens verstuurd, maar ook schoolspullen en meubilair. Met vele vrijwilligers in Rijnsburg en betrouwbare contacten ter plaatse probeert de stichting het verschil te maken voor de allerarmsten.
De laatste jaren richt de hulp zich vooral op Oekraïne en Roemenië. Regelmatig vertrekken transporten met hulpgoederen naar deze landen. De lading bestaat uit eerste levensbehoeften zoals kleding en voedsel, maar ook uit bijvoorbeeld schoolartikelen. Veel goederen worden ingezameld onder inwoners en bedrijven uit Rijnsburg en de wijde omtrek. Al het werk wordt uitsluitend door vrijwilligers gedaan.
Bij toeval ontstaan
De geschiedenis van de stichting begint eind jaren ’80. Tijdens een uitwisseling in Hongarije zag een predikant met eigen ogen de nood onder vluchtelingen uit Roemenië, in de laatste dagen van het Ceaușescu-regime. Mensen kwamen met niets, soms alleen met een plastic tasje, de grens over. Terug in Rijnsburg besloot hij samen met gemeenteleden hulp te organiseren. Dat initiatief groeide uit tot de stichting die vandaag de dag nog steeds actief is.
Petrus in het land spreekt gemeentelid Jan van Egmond (71), die zich al 34 jaar inzet voor de stichting. Sinds 1992 sloeg hij geen jaar meer over. 'Eigenlijk nooit,' zegt hij. Hij is in 2025 vijf keer heen en weer geweest.
Jan vertelt hoe hij tegenwoordig richting Oekraïne rijdt, via de veilige kant van het land. 'Het is daar al tientallen jaren een van de armste regio’s. Die armoede die je daar ziet, en die mensen, ze hebben weinig tot niets en toch zijn ze zo dankbaar dat wij er zijn.'
Zijn stem breekt als hij over die ontmoetingen vertelt. 'Daar word je klein van. Die dankbaarheid… dat grijpt me elke keer weer aan.' Het zijn momenten waarin, zegt hij, zijn geloof tastbaar wordt.
Intensief, maar ook verbonden
De transporten vragen veel: drie dagen rijden, lange uren aan de grens en soms onverwachte tegenslagen. Toch is er ook ruimte voor onderlinge gezelligheid. Jan lacht: 'We slapen niet meer in de auto hoor. ’s Avonds eten we samen, spelen we een potje kaarten. Het is hard werken, maar ook een bijzondere vriendschap die we met elkaar hebben opgebouwd.'
Benieuwd hoe de stichting te werk gaat en wat Jan drijft?
Kijk aanstaande zaterdag naar Petrus in het land om 17.10 uur bij KRO-NCRV op NPO 2.
Elke week inspiratie in je mailbox?
Schrijf je dan in voor de KRO-NCRV inspiratienieuwsbrief
