Is het een kinderfeestje of toch iets anders? Het verschil is voor de buitenstaander moeilijk te zien: de ruimte is versierd in dinosfeer, er zijn snacks bij de snackmuur, er wordt gesprongen op het springkussen en kindersnoetjes worden geschminkt. Maar een wit mandje met een blauwe ster maakt duidelijk dat het leven van Ollie gevierd wordt zonder Ollie.

Uitvaart van je leven 

Fietsjes, vuurwerk en panterprint: de uitvaarten van Ollie (3), Job (15) en Melissa (33) laten zien wie zij waren en zijn. Ollie en Job staan aan de vooravond van hun overlijden, terwijl de ongeneeslijke zieke Melissa niet weet hoe lang ze nog heeft. 

Drie levens 

Op 18 februari 2026 overlijdt de kleine Ollie, aan de gevolgen van kanker. Tien dagen later is Ollies uitvaart. De dag dat er een nieuw leven start voor moeder Astrid, vader Sander en dochters Ella van zes en Lexie van ruim een half jaar. Sander omschrijft het in zijn speech als drie levens: ‘Een voordat Ollie ziek werd, een tijdens zijn ziekte en het derde leven wat vandaag begint. Het leven waarin we Ollie als herinnering meenemen.’ 

Tot het laatst kijkt kleine Ollie om naar zijn moeder. Astrid: ‘Hij zei: Mama, ga nou maar slapen. En daarna besloot hij dat het ook goed was en deed hij voorgoed zijn ogen dicht. Hij was lief, stoer en luidruchtig. Hij blijft heel dicht bij ons, wij blijven samen.’ 

'Ollie was lief, stoer en luidruchtig. Hij blijft heel dicht bij ons, wij blijven samen'

Ollies moeder Astrid

Verjaardagsfeestjes 

Mooie feestjes lopen als een rode draad door Ollies korte leven. Tijdens zijn verjaardag is hij al wel ‘ziekjes’, maar het gezin weet dan nog niet hoe ernstig het is. Dat komt als hij dertien maanden oud is. Ollie heeft neuroblastoom, een zeldzame en agressieve vorm van kanker. Door allerlei behandelingen is er hoop. 

Zijn tweede verjaardag is aan het einde van de behandeling. Ollie krijgt dan nog therapie, maar straalt als een jarige job. Er is dan nog hoop dat de kleine man beter wordt. 

Maar vlak voor zijn derde verjaardag horen Sander en Astrid dat de kanker terug is. Zijn verjaardagsfeestje halen ze daarom naar voren zodat Ollie zonder bijwerking van chemokuren van zijn verjaardag kan genieten. Er wordt uitgepakt: de brandweer en politie zijn uitgenodigd, er is een barbecue, heel veel vriendjes en een nieuwe fiets. 

Meer persoonlijke verhalen lezen? Schrijf je in voor de nieuwsbrief Persoonlijke verhalen

Lees onze privacyverklaring

De laatste rit in de bakfiets

Deze lijn van grote feesten wordt nu voortgezet met Ollies afscheid. Astrid vertelt: ‘Ollie was een gangmaker en onafscheidelijk van zijn fietsje. Altijd in voor nog een rondje.’ 

Een stoet fietsers ontbreekt dan ook niet, begeleidt door brandweer en politie. In de bakfiets maakt hij zijn laatste fietsrit. Ollie stond erom bekend dat hij alleen maar op zijn fietsje aan het lachen was, en dat hij mensen aansprak. Hij fietste tot zijn lichaam echt niet meer kon. 

Het thema wordt op het laatste moment nog spannend, als Ollie vrij plots afstapt van zijn liefde voor dino’s en switched naar kinderserie Paw Patrol. Bij zijn uitvaart komen uiteindelijk beide thema’s naar voren. 

‘Ollie was een gangmaker en onafscheidelijk van zijn fietsje. Altijd in voor nog een rondje'

Astrid

Geen angst voor de dood 

Alle kinderen uit de buurt zijn bij Ollies afscheid. Sommige van hen huilen en zitten op schoot bij een van de dino’s. Toch is het voor niemand traumatisch. Astrid: ‘We wilde absoluut niet dat kinderen weken na de uitvaart niet zouden kunnen slapen.’

Ook bij de condoleance bij het gezin thuis is er geen angst voor de dood. Ollie ligt in de woonkamer opgebaard. Astrid vertelt hierover: ‘In huis werd netjes een rij gevormd, maar de kinderen uit de straat kwamen gewoon via de achterdeur lekker binnenrennen. Zij legden tekeningen bij hem neer, en waren niet angstig om bij Ollie te zijn. Dat we dat hebben kunnen creëren voelt als iets heel moois.’ 

'Die eerste week na het overlijden kwam Ella thuis met een vriendinnetje en zei: Kijk, Ollie is alweer thuis'

Sander, vader van Ollie

‘Ollie is alweer thuis’ 

Het gezin kiest voor een crematie, iets wat moeilijk uitleggen is aan dochter Ella (6). Tot aan het moment dat Ollie de oven ingaat is Ella erbij. De volgende dag mag het gezin hem weer ophalen, alsof hij een nachtje is gaan slapen. 

Sander: ‘We hebben – heel cru – praktisch uitgelegd hoe het werkt, maar nu staat Ollie hier gewoon in de woonkamer. Zijn as zit niet in een klassieke urn die daarvoor bedoeld is, maar in een pot geschikt voor paaseitjes. Gekregen van mijn collega’s, met Ollies naam erop. 

Die eerste week na het overlijden kwam Ella thuis met een vriendinnetje en zei Ella tegen haar: ‘’Kijk maar, Ollie is alweer thuis.’’ En ze deed de deksel van de pot open.’

Ollie gaat ook mee als het gezin weggaat. Sander: ‘Een jaar terug waren we met Ollie in Katwijk aan zee, nu waren we daar onlangs weer na zijn overlijden. We hebben een deel van zijn as daar uitgestrooid.’

Samen aan tafel 

Astrid en Sander geloven niet zozeer in de hemel. Astrid: ‘Al denk ik soms wel dat Ollie daar is. Ik hoop meer dat Ollie soms op een goede manier komt spoken en dat hij dan ineens weer even bij ons aan tafel zit. Ollie heeft veel mensen geraakt. Voor zijn zus Ella ging hij door het vuur. Zij hielp hem in het ziekenhuis uit bed om nog een rondje door de gang te fietsen. Hij heeft pure liefde gekend en laten zien.’ 

De driedelige serie Uitvaart van je leven is vanaf 5 juni te zien op het YouTube-kanaal van NPO Start Next.

Meer van Ollie