Michael Ramp en Lisette de Meris uit Grootebroek krijgen zes jaar geleden een relatie. Lisette is timmervrouw en Michael stratenmaker en uit eerdere relaties hebben ze beiden kinderen die ze liefdevol verwelkomen in hun leven. 

Drie jaar geleden besluiten ze samen een stratenmakersbedrijf te beginnen. Het bedrijf begint net een beetje te lopen als het noodlot toeslaat. 'In de kerstvakantie werd Michael hartstikke ziek', vertelt Lisette in Zin in morgen. 'Toen brak de hel los.' 

Twee maanden in coma

Michael zakt plotseling thuis in elkaar. De oorzaak blijkt een dubbele longontsteking, meerdere infecties en een bloedvergiftiging. In het ziekenhuis raakt Michael direct in coma en wordt pas twee maanden later weer wakker. 

Zonder armen en benen, want die moesten vanwege de infecties worden geamputeerd.  ‘Ik was woest en heb alles bij elkaar gevloekt’, herinnert Michael zich. 

'Kom maar op'

Zijn hele leven staat op zijn kop, maar op één iemand kan Michael blind vertrouwen: zijn grote liefde Lisette. Elke nacht slaapt zij naast hem in het ziekenhuis en door haar steun krabbelt hij langzaam weer op en kan hij rust vinden in zijn lot. Maar dat betekent niet dat hij bij de pakken neer gaat zitten. 

Zijn werk als stratenmaker is voor Michael zijn lust en zijn leven. Het idee dit nooit meer te kunnen doen, vindt hij verschrikkelijk. ‘Dat dit mij moest overkomen, ik begreep het niet. Maar na een paar dagen dacht ik: het is jammer dat mijn armen en benen eraf zijn, maar ik ben nog steeds wie ik ben. Dus kom maar op.’

Een grote overwinning

Michael is volop gaan revalideren om te leren leven met zijn protheses. ‘Een moment waar ik door geraakt werd, was toen Michael zijn verlengde benen kreeg’, blikt Lisette geëmotioneerd terug. ‘Daar stond hij dan, weer op gelijke hoogte als ik. We konden elkaar weer vastpakken en in de ogen kijken.’ 

De dag dat Michael het revalidatiecentrum mag verlaten voelt als een grote overwinning. En of deze dag niet bijzonder genoeg is, maakt Lisette hem nóg specialer: ze vraagt haar grote liefde ten huwelijk. 

Onvoorwaardelijke liefde

Dankzij aangepaste hulpstukken is Michael sinds kort weer voorzichtig aan de slag gegaan en heeft hij zijn eerste straatje gelegd, samen met Lisette. ‘Ik heb zo’n passie voor mijn vak, dat gaat er niet uit. Ik moet dit gewoon doen.’

Zijn veerkracht, doorzettingsvermogen én de onvoorwaardelijke liefde van Lisette hebben ervoor gezorgd dat Michael zijn leven weer kan oppakken. ‘De liefde is één van de belangrijkste dingen in dit proces. Zonder haar had ik dit nooit kunnen bereiken.’