In 2025 vertelt Yoeri in het programma Voor wie steek jij een kaarsje op? het verdrietige verhaal van zijn vrouw Annemarie. Annemarie besloot door een zware depressie uit het leven te stappen en liet een afscheidsbrief van twintig pagina's achter. In het nieuwe programma De dag dat... is Yoeri opnieuw te zien. Door haar verhaal te delen, hoopt hij bij te dragen aan meer openheid over mentale gezondheid.
Het bericht dat Mattie (36) in april 2025 online leest over de suïcide van Annemarie, komt binnen als een mokerslag. Ondanks dat de twee elkaar niet kennen, voelt het voor Mattie alsof ze haar eigen verhaal leest: ‘We zijn even oud, allebei blond, hoogopgeleid en leken ons leven goed op orde te hebben. We zijn allebei moeder van twee kinderen en onze dochters dragen zelfs dezelfde naam. En ineens stort alles in.’
Angst en depressie
Mattie krijgt op haar twintigste voor het eerst te maken met angst en depressie. Na een moeilijke periode weet ze haar leven weer op te pakken. Ze krijgt een partner, twee kinderen en een goede baan als trainer en communicatieadviseur.
Wanneer ze op haar 34ste weer uitvalt, schaamt ze zich: ‘Veel mensen begrepen het niet, dus ik hield mijn mond. Ik leidde een geheim, ontregeld leven terwijl ik aan de buitenkant deed alsof het goed ging. Dat herkende ik bij Annemarie, zij heeft het ook altijd voor zichzelf gehouden.’
Wereld door een VR-bril
Haar gevoel destijds omschrijft ze alsof ze naar de wereld keek door een virtual reality-bril (een technologie waarbij je via de computer een volledig gesimuleerde 3D-wereld binnenstapt). ‘Mijn brein kon niet meer de goede betekenis geven aan dingen. Mijn kinderen voelden als vreemden en dat vond ik verschrikkelijk.’
Ook herkent Mattie haar gevoel niet meer: 'Dat is een ervaring die haast niet uit te leggen is. Annemarie schrijft in een van haar afscheidsbrieven die online werd gepubliceerd: ‘‘De persoon die jullie kennen was al dood’’. En dat snap ik. Ik was er, maar ik was er niet meer,’ zegt Mattie.
Meer persoonlijke verhalen lezen? Schrijf je in voor de nieuwsbrief Persoonlijke verhalen
Lees onze privacyverklaring
Te hoge lat
De drang naar perfectionisme speelt bij Mattie, net als bij Annemarie, een belangrijke rol. Vooral als het gaat om moederschap. ‘Ik zie het niet als oorzaak, maar wel als een trigger. Er is niets dat je zo graag perfect wil doen als je kinderen opvoeden.’
Ook in haar werk legt ze de lat te hoog, waardoor Mattie te maken krijgt met dissociatie, depressieve klachten en paniekaanvallen: ‘Ik stopte met werken, maar nóg lukte het me niet om te doen wat ik eigenlijk voor m'n kinderen wilde doen. Ik liep continu op mijn tenen en was heel bang mijn trauma's door te geven.’
‘Ik was er nog, onder al die ruis’
Mattie durft nergens meer heen, ook niet naar haar huisarts. In die periode leest ze alles wat ze kan vinden over de dood van Annemarie. ‘Dat was bijna een obsessie. Bij al haar woorden dacht ik: dit ben ik. Ik vond het beangstigend, maar juist daarom wilde ik er alles van weten: waar heeft zij die afslag genomen?’
Na een slechte eerdere ervaring met medicatie, durft Mattie het toch weer aan. Dat blijkt het begin van de weg omhoog. Online volgt ze een nieuwe therapievorm uit Amerika: internal family systems. ‘Door die therapie kreeg ik weer contact met iets dat als mezelf voelde. Ik was er nog, onder al die ruis.’
Wat zijn internal family systems?
Internal Family Systems (IFS) is een therapievorm die helpt om innerlijke delen van jezelf te herkennen en met elkaar in balans te brengen. Veel mensen met trauma ervaren dat ze ‘verschillende kanten’ in zichzelf hebben, die soms botsen of overweldigend zijn. IFS helpt om deze delen beter te begrijpen, zodat er meer rust, verbinding en heling kan ontstaan.
Passieve doodswens
Suïcide heeft Mattie nooit overwogen: ‘Ik had wel een ‘passieve doodswens’, zoals ze dat noemen. Achteraf vind ik dat heel erg, want nu het weer beter gaat denk ik: stel je voor dat die wens was ingelost. Terwijl ik nu weet dat herstel mogelijk is.’
'Ik heb geluk gehad dat ik nooit gedacht heb dat mijn kinderen beter af waren zonder mij'
Annemarie als gids
Het is een dunne lijn tussen pech en geluk, realiseert Mattie zich. ‘Annemarie is gaan geloven dat ze geen goede moeder meer kon zijn. Ik heb geluk gehad dat ik nooit gedacht heb dat mijn kinderen beter af waren zonder mij. Pech of geluk, je hebt daar geen invloed op.'
Annemaries verhaal neemt Mattie mee als gids op haar eigen pad. ‘Annemarie heeft voor mij de weg gebaand om asociaal te mogen zijn. Dan maar geen flitsende carrière en dan ben ik maar een slechte vriendin, zus of desnoods minder goede moeder.
Ik vind het vreselijk dat Annemarie geen uitweg meer zag en dacht dat hulp voor haar te laat was. Maar door haar dood realiseer ik me het volgende: om te voorkomen dat ik in die tunnel beland, mag ik tegen de sociale normen ingaan en op alle vlakken falen,’ sluit Mattie af.
De dag dat… is vanaf 3 juni wekelijks te zien om 21.30 uur bij KRO-NCRV op NPO 2. De aflevering De dag dat ik mijn vrouw verloor aan een depressie met Annemaries verhaal is te zien op dinsdag 3 juni.
