‘Niet alle mannen, maar wel altijd een man.’ Een tekst op een banner tijdens een demonstratie op Internationale Vrouwendag. Voor Bram valt het op. Hij maakte in zijn relatie partnergeweld mee, waarin hij werd mishandeld door zijn vriendin. ‘Als ik had teruggeslagen, werd het verhaal compleet anders.’ In Taboes deelt hij zijn verhaal. We spreken Bram hierover.
Rode vlaggen
Via een datingapp leert Bram een aantal jaar terug een Amerikaanse vrouw kennen. Het klikt en net als bij iedere andere relatie heeft Bram een gevoel van spanning en avontuur. Toch zijn er al snel de eerste signalen waardoor Bram denkt dat er iets niet klopt.
Zo stelt zij voor om tijdelijk een open relatie te hebben, zodat ze met haar ex-vriend op vakantie kan. Bram is verliefd en ondanks dat hij er zelf geen behoefte aan heeft, wil hij open-minded zijn. Bram: ‘En wie was ik om haar dit te verbieden? Maar achteraf was ik hier heel anders mee omgegaan.’
Samenwonen
De relatie gaat verder en de twee gaan samenwonen in een tweekamerappartement. Bram: ‘Het vinden van een huis en het verhuizen zelf gaf veel stress en dat merkte ik in haar gedrag. Maar ik dacht dat dit vooral door het verhuizen kwam. In eerste instantie woonden we nog met een collega van mij. We hadden niet veel geld en dat scheelde ons in huur.’
Als Brams collega verhuist, vreest hij dat het beetje sociale controle dat er was, wegvalt. En inderdaad: al haar remmen gaan los.
'Ze brak een wasrek aan stukken en gooide een trofee naar mijn hoofd'
Escalatie
De incidenten kan Bram op twee handen tellen. Zijn vriendin heeft borderline, waardoor ruzies flink ontploffen. Bram: ‘60 kilo aan woede is moeilijk tegen te houden.’ Hij beseft dat het zo niet langer kan en beëindigt de relatie. Dan escaleert het volledig. Ze breekt een wasrek aan stukken en gooit een trofee naar Brams hoofd. Ze duwt hem tegen een muur, waar zijn hoofd hard tegenaan knalt.
De moed zakt Bram in de schoenen en de energie verlaat zijn lijf. Hij vreest voor een slechte afloop en neemt het heft in handen. Hij belt 112, de politie arriveert snel daarna. Hij legt uit dat hij mishandeld is door zijn vriendin en dat zij dreigt met zelfmoord.
Bram blikt terug: ‘De politie plaatste ons in hetzelfde kamp. Zij had een probleem en ik was diegene die haar ondersteunde. Dat was tot op zekere hoogte ook zo, maar hoe zat het met mij?’
‘Ik heb iemand compleet over mijn grenzen laten gaan en ben te lang in de relatie gebleven'
Interne worsteling
Bram is niet trots op hoe hij heeft gehandeld in de relatie. ‘Ik heb iemand compleet over mijn grenzen laten gaan en ben te lang in de relatie gebleven. Of ik weleens dacht terug te slaan? Dat is een enorme interne worsteling geweest. Als man word je redelijk terecht verteld dat je geen vrouw slaat. Je bent fysiek gewoon sterker.’
Bram vreest daarbij voor twee dingen: ‘Dat ik haar echt iets zou aandoen en dat op mijn geweten had. En de keiharde realiteit dat ik in de gevangenis zou komen. Als ik had teruggeslagen, werd het een heel ander verhaal, dan ben je beiden gewelddadig. Dan gaat iedereen anders naar de situatie kijken, zowel de politie als je sociale omgeving.’
Niet erkend voelen
Bram reflecteert lange tijd over waarom hij überhaupt in zo’n relatie terechtkwam. Als kind en tiener voelde hij zich niet altijd gezien. ‘Ik ben een gevoelige jongen en heb de behoefte om erkend te worden.’
Hij herinnert zich een moment uit zijn jeugd. ‘Toen ik zeven was, gaf ik me op om tijdens carnaval te zingen, als solist. Alleen wist ik niet dat ik daarvoor moest oefenen. Ik dacht dat die woorden op magische wijze zouden indalen.’ Op het podium gaat het mis en staat hij compleet voor schut. ‘Achteraf vroeg ik me af waarom mijn moeder mij daar niet voor had beschermd.’
Hij kijkt er nu met meer afstand naar. ‘Ik had grote dromen, wilde beroemd worden. Maar ik hield er ook podiumvrees aan over.’ Volgens Bram zijn dat ervaringen die later meespelen in hoe je jezelf ziet. ‘Als je je als kind niet echt erkend voelt, kan het gebeuren dat je later harder je best gaat doen om dat ergens anders te vinden.’
Een soort puzzel
De relatie met zijn ex was niet de enige vervelende relatie. ‘Ik zag een patroon in mijn leven, waardoor ik realiseerde dat ik iets moest veranderen.’
Bram is er over uit dat wat hij meemaakte nooit een positieve ervaring wordt, maar dat de manier hoe hij ermee omgaat wél positief kan zijn. ‘Ik draag het altijd met me mee en vergelijk het met een soort mozaïek. De relatie is een bepaald stuk in mijn leven en die verandert en fluctueert.’
Nuance
‘Niet alle mannen, maar wel altijd een man’: de banner bij de demonstratie op Internationale Vrouwendag. Bram legt uit: ‘Ik voelde me gemarginaliseerd. Alsof mijn ervaring niet bestond. Niet alleen omdat ik een man ben, maar ook omdat er vrouwen zijn die mishandeld zijn door een andere vrouw.’
Hij vervolgt: ‘Huiselijk geweld komt ook voor bij LHBTQI+ personen. In zo’n banner mist echt nuance. En die nuance hoop ik over te brengen door mee te werken met Taboes.’
Bram is te zien in Taboes met presentator Robbert Rodenburg op 19 maart op NPO Start en op 26 maart op NPO 3.
Bekijk de trailer.