Bernardinus van Siena

De heilige minderbroeder Bernardinus van Siena (1380-1444) was een Italiaanse volksprediker. Hij verbreidde de devotie tot de Heilige Naam van Jezus.

Jeugd
Bernardino degli Albizzeschi werd in 1380 geboren in het Toscaanse Massa Maritima als lid van een adellijke familie. Vrome tantes zetten zijn opvoeding voort, nadat hij op zijn zesde wees was geworden.

Minderbroeders
Op 17-jarige leeftijd studeerde Bernardinus aan de universiteit van Siena af in het burgerlijk en kerkelijk recht. In Siena was hij ook werkzaam in de verpleging van pestlijders. Daarbij raakte hij zelf besmet, maar overleefde de ziekte. In 1402 trad Bernardinus in bij de minderbroeders observanten, een beweging van mannelijke religieuzen die de Regel van Sint Franciscus strikt wilden navolgen.

Ketterij
Bernardinus werd in 1404 priester gewijd. Hij reisde door heel Italië en trad overal op als volksprediker. In 1427 werd hij van ketterij beschuldigd. Paus Martinus V ontbood hem naar Rome, maar sprak hem vrij. Met zijn preken wist hij velen tot inkeer te brengen. Dat leverde hem uiteindelijk de titel 'Apostel van Italië' op.

Heilig
Bernardinus stierf op 20 mei 1444 te L'Aquila, waar hij begraven werd in de kerk die later zijn naam zou dragen. Zijn medebroeder, vriend en oud-leerling Johannes van Capestrano bepleitte hartstochtelijk zijn canonisatie. Met succes, want paus Nicolaas V verklaarde hem al in 1450 heilig.

Naam van Jezus
Voor de geschiedenis van de christelijke spiritualiteit is hij belangrijk wegens zijn verbreiding van de devotie tot de Heilige Naam van Jezus. Het monogram van deze devotie was IHS, de eerste drie Griekse hoofdletters van Jèsous, de vergriekste vorm van het Hebreeuwse woord Jesjoea, dat 'JHWH redt' betekent. IHS kan ook de afkorting zijn van de middeleeuwse schrijfwijze Jhesus of van Jesus Hominum Salvator ('Jezus Redder van de mensen').