KRO-NCRV's Keuringsdienst van waarde vraagt zich af: klopt het wat fabrikanten claimen en wat ze ons in reclames verkopen? Verslaggevers Marijn Frank, Ersin Kiris, Sosha Duysker, Maarten Remmers en Pieter Hulst nemen de telefoon ter hand en onderzoeken de etiquette van de etiketten, consumeren gulzig reclamespotjes én zijn nieuwsgierig naar het doodgewone. Een kakelvers seizoen Keuringsdienst van waarde, van maandag 15 januari t/m 22 april wekelijks om 21.30 uur bij KRO-NCRV op NPO 1. 

Afleveringsinfo 1 t/m 9

1. Rauwe Ham                  (15-01)
Vaak is die gekookt, soms gegrild, maar heel vaak lusten we hem rauw: ham. Vlees van varkensbil: zogenaamd niet gegaard. Vele streken hebben er ééntje te koop in de supermarkt. Van Parma tot Coburg, het Schwarzwald tot Spanje. En aan praktisch elke ham hangt een ander prijskaartje. Er zijn rauwe hammen van dertien en rauwe hammen van honderd euro de kilo. Hoe kan het: vlees van eenzelfde varken, zo’n groot verschil in prijs? Keuringsdienst van waarde over de rauwe werkelijkheid achter rauwe ham van de kruidenier.

2. Kombucha                     (22-01)
Wie een cool, fris drankje wil drinken koopt geen cola, maar kombucha. Kom wat? Kombucha dus. Vlotte flesjes en blikjes met, ja dat is de vraag. De klinkende etiketten reppen over gist en fermentatie, thee en ‘raw’. En velen zweren ook nog eens goed voor je te zijn. Keuringsdienst van Waarde over een frisdrank die geen frisdrank zegt te zijn maar toch het frisdrankschap heeft veroverd.

3. Mondwater                    (29-01)
Poets, steek en flos je tanden braaf en goed en je gebit blijft fris en gezond. Of toch niet? Nee, zeggen de poetsverkopers: voor een echt brandschone bek moet je mondwater gebruiken. Goed voor een eeuwig frisse adem en nooit meer gaatjes zeggen de flessen. Twee keer per dag minutenlang spoelen met: ja wat eigenlijk? Keuringsdienst van Waarde zet zijn beste glimlach op, duikt in het mondwater en komt erachter dat schone schijn soms duur betaald wordt.

4. Olijfolie                            (05-02)
Een olijf, een pers en hoppa: olijfolie. Simpel zat, zou je zeggen, maar laat het maar aan de Hollandse kruideniersmentaliteit over om er iets uitermate complex van te maken. Er is olijfolie mild en olijfolie traditioneel. Classico en Extra Vierge. Voor koud, lauwwarm en heet. Vlees, vis en kip. Zoveel soorten dat het kiezen zowat onmogelijk is gemaakt. Want wat is het verschil? Keuringsdienst van Waarde vraagt rond in olijfolieproducerende landen en doet de wenkbrauwen fronzen over het verhaal dat je in maagdelijke olijfolie niet bakken kan.

5. Honing                              (12-02)
Van de bloemetjes en de bijtjes komen ze: potjes honing. Gewoon in overvloed te koop bij elke kruidenier. Maar de Keuringsdienst vindt het merkwaardig: dat de ene honing vierenhalve euro de kilo kost en de ander dik twintig. Hoe kan dat nou? Bijen zijn toch bijen en bloemen zijn toch bloemen? Ze stoppen ze er toch verder niets bij? De Keuringsdienst van Waarde over hoe ze met honing hele vreemde fratsen uithalen.

6. Bio Mosselen (19-02)
Het is natuurlijk logisch: dat ze in de ekowinkel enkel spullen aan de man brengen die bestempeld zijn als bio. En zo kan het dat ze er zelfs doosjes mosselen verkopen met een sticker. Biologisch dus. Maar hoe biologisch zijn biologische mosselen? Of hoezeer niet? Een mossel wordt toch gewoon uit zee gevist? Keuringsdienst van waarde vraagt het mosselmannen, die zich net zo lief mosselvisser als mosselkweker blijken te noemen, en komt erachter dat alle mosselen gelijk zijn. Sommige alleen net iets meer dan andere

7. Dons (26-02)
Alle eendjes heerlijk warm in het ijskoude water: de mens keek ernaar en wilde dat ook. En dus namen we hun dons en stopten het in onze jassen en dekbedden. Lang bleek dat niet bepaald diervriendelijk te gaan. Er waren verhalen over levende pluk en dwangvoeding bij eenden en ganzen. Maar koop nú iets met dons en je krijgt er gratis een stapeltje beloftes bij. Verantwoord staat erop. Eerlijk en zelfs diervriendelijk. Doe goed, koop dons! Maar hoe komen ze eigenlijk aan verantwoord, diervriendelijk dons? Keuringsdienst van waarde kleedt zich extra warm en komt erachter dat een eend eigenlijk nog een kuiken is als-ie koud gemaakt wordt.

8. Gelatine (04-03)
Pudding en snoep: al zolang ze er zijn staan ze stijf van de gelatine. En het is het slechtst bewaarde geheim van de voedingsindustrie dat gelatine gemaakt wordt van dode dieren. Vaak varkens, soms koeien. Lastig voor vegetariërs en mensen met een geloof. En omdat klant koning is, zeggen sommigen het spul uit hun etenswaar te hebben gehaald. Maar plots ziet de Keuringsdienst gelatine op plekken waar het eerder nooit was opgevallen. Van pesto tot kokosbrood. Chocolademousse tot vlaflip. Maar waarom kan het één wel en het ander niet zonder gelatine? Keuringsdienst van waarde over dode dieren op plekken waar je ze niet verwacht. 

9. Pasta (11-03)
Het is inmiddels praktisch Hollandse pot: pasta. Vele pakken gaan er per week per persoon doorheen. Maar welke pasta moet je nou precies kiezen? Er is vers en gedroogd. In vele vormen en maten. Met en zonder ei. Duur en door een bronzen mal geperst of goedkoop en spekglad. Soms moet je ze kort koken en dan weer erg lang. En allemaal zogenaamd toch echt wel echt Italiaans. Zoveel soorten pasta, niemand die weet hoe het zit. Keuringsdienst van waarde over doodsimpel deegwaar wat veel te ingewikkeld gemaakt is.
 

Meer informatie

Marlies van de Meent
Eva Reitsma
Algemene persvoorlichting

Programma

Keuringsdienst van waarde

Presentatoren

Marijn Frank
Ersin Kiris
Maarten Remmers
Pieter Hulst
Sosha Duysker

Kijkers/luisteraars kunnen met vragen/opmerkingen terecht bij het Klant Contact Centrum:
E: info@kro-ncrv.nl
T: 035-6726880