Hoe ervaar jij zingeving in het dagelijks leven? 

Yvon Jaspers: ‘Voor mij is dat het buiten zijn. Ik heb een moestuin en daar werk ik soms hele dagen in. Het maakt mij zo gelukkig om met de oogst uit de tuin te koken en daar anderen blij mee te maken. Ik leef met de seizoenen mee, ook in de winter haal ik gewassen van het land.  

Buiten zijn brengt rust in mijn hoofd. Het is de plek waar je andere mensen ontmoet en waar de natuur troost kan bieden. In ons overdekte landje met aangeharkte tuintjes, mogen we best wat meer van de ruige natuur meemaken. Ook als het regent, ga ik graag naar buiten. 

Mijn ouders hadden vroeger een moestuin. Toen ik als student naar Amsterdam verhuisde, verloor ik mijn interesse en keek ik niet langer meer naar die moestuin om. Totdat ik een huis met een tuin kreeg. Ik wilde weten waar mijn eten vandaan komt. Sindsdien heb ik nooit meer zonder moestuin geleefd.’ 

Wat heeft jouw kijk op het leven veranderd? 

‘Misschien heel cliché, maar de geboorte van mijn kinderen. Vanaf dat moment draait het leven niet meer om jezelf, maar voor altijd ook om dat van iemand anders. Het geluk van een ander bepaalt ook jouw geluk. Dat is fantastisch, maar ook vreselijk. Je geeft een deel van je geluk uit handen.  

Als je kinderen krijgt, is het heel verleidelijk om de andere onderdelen uit je leven minder belangrijk te maken. Maar op een dag vliegen de kinderen uit, en dan ben je jezelf dankbaar dat je ook los daarvan vreugde ervaart in de dingen die je doet. Ik besef steeds meer dat ik helemaal geen controle heb over het geluk in mijn leven. Juist daarom is zingeving zo belangrijk. Dat zit niet in één ding, maar in de kleine keuzes die je maakt.’ 

Welke keuze zegt echt iets over wie jij bent? 

‘Boer zoekt vrouw bestaat inmiddels 21 jaar. Het is voor mij een heel bewuste keuze om daar nog altijd onderdeel van te zijn. Het programma brengt zoveel vreugde: mensen die de hoop op liefde hadden opgegeven, zijn nu soms al twintig jaar gelukkig met hun partner.  

De boeren verlangen ernaar om het leven met iemand te delen. Ik vind het bijzonder dat ik daar een rol in mag spelen en iets voor deze mensen kan betekenen. Dat geeft mij echt een gevoel van zingeving.’  

Op welk moment in je leven vond je het lastig om de zin van het leven te zien? 

‘Toen mijn vader overleed, was het winter. Het was koud en grijs toen ik met mijn moeder naar de markt liep om een bos bloemen te kopen. Ze had totaal geen interesse in die bloemen, maar het moest nou eenmaal. Ze wees een boeket aan en toen we wegliepen, zei de verkoper: ‘Fijne dag!’.  

Ik dacht alleen maar: je hebt geen idee. De moestuin, die bloemen – alles voelde op dat moment zinloos.’ 

Welke gebeurtenis in je leven heeft jou geïnspireerd?  

‘Als ik naar Afrika reis, besef ik weer waar het leven écht om draait. Het is mijn lievelingscontinent. Tijdens een opname voor Onze boederij internationaal heb ik Els bezocht. Ik ken Els 25 jaar en zij runt nu al twintig jaar een grote biologische boerderij in Kenia, waar op het erf een hechte community is ontstaan. 

Toen ik daar was, stonden een paar meiden in de buitenkeuken te koken voor een hele groep mensen. De regen kwam met bakken uit de hemel en het erf was veranderd in een groot modderbad. Maar die jonge vrouwen in de keuken zongen alsof hun leven ervan afhing.  

De mensen daar verdienen weinig en wonen vaak in kleine huisjes. Veel vrouwen zijn op jonge leeftijd moeder geworden en de vader is vaak niet meer in beeld.  Toch stond ik daar met hen te dansen in de keuken. Dat moment vormde een spiegel voor mij.  

Ik denk dat ons leven hier soms zo gecompliceerd is met alles wat we hebben en de ballen die we hoog willen houden. Maar daar, op die boerderij in Kenia, zijn de zorgen heel anders: heb ik vanavond een dak boven mijn hoofd? Kan ik mijn kinderen vandaag te eten geven? Toch zijn ze gelukkig, want ze zijn samen en daar draait het om. Hakuna matata.’